Rozdział 6
W kwietniu Ryosaku rozpoczął naukę w piątej klasie.
Był rok 1981.
Od tego roku Ryosaku mógł stopniowo oglądać programy komercyjnych stacji telewizyjnych.
Zawdzięczał to sumiennemu uczęszczaniu na zajęcia z liczenia na liczydle i poprawie wyników w nauce.
Mimo to, dla Ryosaku – który przez całe dotychczasowe życie oglądał głównie kanał NHK – szalone programy rozrywkowe były jeszcze zbyt wielką nowością.
Jednak w przeciwieństwie do programów edukacyjnych, które oglądał na co dzień, stacje komercyjne emitowały również reklamy.
Ryosaku był zafascynowany nie tylko samymi reklamowanymi produktami, ale także zielenią i pięknymi krajobrazami stanowiącymi tło tych spotów.
Ówczesne reklamy różniły się diametralnie od dzisiejszych, często banalnych materiałów promujących ubezpieczenia czy domy, w których celebryci zabiegają o poprawę wizerunku; większość z nich była świeża i inspirująca.
Miejsca, w których kręcono reklamy, zachwycały – pełne były natury i oddawały klimat poszczególnych pór roku.
Szczególnie podobały mu się reklamy napojów gazowanych, takich jak cola.
Zwłaszcza emanująca świeżością atmosfera letnich reklam, w połączeniu z silnymi wspomnieniami z tamtego roku, na długo zapadła Ryosaku w pamięć jako niezapomniany obraz.
Ryosaku zachwycił się również piosenkami Seiko Matsumoto, która zadebiutowała rok wcześniej.
Weszła ona na scenę jako wielka gwiazda; od 1980 roku nieustannie wydawała kolejne przeboje i często stanowiła temat rozmów wśród dzieci uczęszczających do szkoły liczenia na liczydle.
Ryosaku, spragniony nowych wieści, nie mógł przegapić tak ekscytującego tematu.
Teksty piosenek Seiko przesycone były klimatem zmieniających się pór roku.
Piękny głos, wspaniałe teksty... i uroda samej Seiko.
Czy to wiosna, lato, jesień czy zima – pełne świeżości teksty i melodie, niosące ze sobą emocje związane z porami roku, stały się ważnym elementem budującym tło dla cennych wspomnień Ryosaku. Podsumowując, rok 1981 był dla Ryosaku wyjątkowy.
Ja, narrator, spróbuję krok po kroku rozwikłać te sprawy.
