Kapitulli 78
"...Ryosaku-kun, çfarë ke?"
"Jo, nuk është asgjë. Më fal, thjesht u habita."
"Ato vajza...?"
"ëë?"
"Fotografia në tavolinë... po mendoje për ato vajza në atë foto...?"
"......"
"Ndihem nostalgjike, fëmija në të djathtë. Pyes veten sa vite kanë kaluar që kur ajo fëmijë u transferua në një shkollë tjetër fillore... Ajo fëmijë që ishte e para që luajti me Ryosaku-kun... ishte shumë e lezetshme. E di, gjithmonë kam menduar se nuk do të isha kurrë në gjendje të konkurroja me atë vajzë."
"Rika-chan..."
"...Ajo është një fëmijë misterioze. Mendoj se ishte e njëjta gjë për Ryosaku-kun, por kur e pashë, u ndjeva e lumtur... dhe disi, shumë nostalgjike... Ndjeva një ndjenjë trishtimi."
"Rika-chan, kjo është..."
"Jam e sigurt që është sharmi i lindur i fëmijës. Ryosaku-kun dhe ajo fëmijë po vraponin pranë meje pikërisht para meje, dhe unë tashmë ndihesha nostalgjike."
"........"
"Tani që ajo vajzë është zhdukur, vajza e dytë u shoqërua mirë me Ryosaku-kun, apo jo? Ajo ishte një vajzë shumë e mirë, apo jo? Ku është tani?"
"Ajo është në një vend të quajtur Kamishihoro-cho, Hokkaido. Nuk e kam parë që atëherë."
"...Kjo është e vërtetë. Ryosaku-kun është gjithashtu një person shumë i çuditshëm."
" Unë···? "
"Po. Të gjitha vajzat që takuan Ryosaku-kun u dashuruan me ty, apo jo? Edhe unë..."
"Rika-chan..."
"Ryosaku-kun... ke erë shumë të mirë..."
"Era...? Unë??"
"Kështu është... nuk e vure re? Nuk di çfarë të them... Është një aromë kaq freskuese... Po, është si gjelbërim i freskët, është sikur më fryn në zemër. Ato vajza... a nuk ia thanë këtë Ryosakut ato vajzat në foto?''
"...Jo. Ato vajza nuk më kanë thënë kurrë diçka të tillë."
"E kuptoj... Jam e sigurt që ato fëmijë kishin të njëjtën aromë si Ryosaku-kun...? Ndaj ndoshta as ata dhe as vetë Ryosaku-kun nuk e vunë re."
Ryosaku u habit.
Para së gjithash, ai nuk mund ta besonte që po lëshonte një "aromë" të tillë... dhe se një "aromë" e tillë po lëshonte jo vetëm nga Mieko, por edhe nga Lisa...!
Ryosaku më parë kishte menduar se Lisa nuk kishte të njëjtën "aromë" si Mieko, por në fakt ishte iluzioni i tij i madh.
Ai thjesht nuk e vuri re sepse kishte të njëjtën "aromë" si ato.
Në rastin e Miekos, "aroma" e saj natyrale ishte aq e fortë saqë e tejkalonte shumë "aromën" freskuese të Ryosakut dhe Lisës, duke e bërë "aromën" e tyre më pak të dukshme.
"Ah... ka një aromë kaq të mirë. Dua të qëndroj kështu përgjithmonë..."
Tha, duke mbështetur kokën mbi shpatullën e Ryosakut.
"Rika-chan..."
Pastaj, papritmas, Rika e shtyu Ryosakun poshtë në shtratin e tij dhe e afroi fytyrën e saj me atë të Ryosakut... aq afër sa ai mund të ndjente frymëmarrjen e saj, dhe i pëshpëriti ëmbëlsisht Ryosakut.
"...Të dua, Ryosaku-kun. Të lutem...më puth."
"Jo, Rika-chan. Ne jemi ende..."
"Pse...? Jo unë? Në fund të fundit, të pëlqejnë më shumë ato vajza...? Të lutem..."
Fryma e Rikës i prek buzët Ryosakut...Buzët e lagura të Rikës janë gati ta prekin, pikërisht atëherë...!
Trokiti në derën e dhomës së tij dhe dëgjoi zërin e nënës së Ryosakut që i thërriste.
Të dyja u ngritën me nxitim nga shtrati, u ngritën dhe rregulluan rrobat e tyre të shprishura.
"Solla ushqime të lehta dhe lëng. Oh...? Çfarë po ndodh, ju jeni kaq të hutuar."
"...Jo, nuk është asgjë. Faleminderit, nënë. Pasi të mbarojmë së ngrëni, do t'i sjell pjatat poshtë."
Ndërsa Ryosaku fliste, nëna e tij zbriti shkallët me vështirësi.
