Kapitulli 71
Lotët i mbushën sytë Ryosakut pafundësisht... dhe një shatërvan i vogël po formohej mbi tavolinë me pikat.
Shumë nga fytyrat e adhurueshme të Miekos... buzëqeshja dhe zëri i saj i lezetshëm më kthehen gjallërisht në mendje... aroma e saj e ëmbël... Ryousaku është e pushtuar nga vala e kujtimeve nostalgjike dhe është në ekstazë...
...Koha kalon në heshtje.
Ai iu dorëzua festës së endur në zemrën e tij nga kujtimet e panumërta që po afroheshin...
Më në fund, me një psherëtimë të madhe, ai u kthye në veten e tij normale dhe mendimet e tij ranë mbi Lisa Tanaka, e cila po qëndronte pranë Miekos me të njëjtën buzëqeshje të pafajshme në fytyrën e saj.
(Lisa-chan, si je...? Sot pata mundësinë ta takoja përsëri Mieko-chan, edhe pse është një foto. Dëgjova që Mieko-chan është bërë më e gjatë. Duke e parë përsëri foton, edhe Lisa-chan është rritur... Nuk e dija që Lisa-chan ishte rritur sepse të shihja pothuajse çdo ditë... Do të vij të të shoh një ditë, kështu që të lutem më prit, Lisa-chan. ...)
Pastaj Ryosaku kujtoi se si Mieko dhe Lisa u fotografuan së bashku në oborrin e shkollës për herë të parë dhe si u takuan ballë për ballë dhe u bënë shoqe.
(Mieko-chan, e cila është kaq e lezetshme dhe e turpshme... dhe Lisa-chan, e cila është kaq e sjellshme dhe gjithmonë më mbështeti në një situatë të vështirë pa Mieko-chan... Faleminderit të dyjave. Jam shumë e lumtur që ju takova. Le të takohemi përsëri, të tre. Dhe le të flasim përsëri miqësisht. Jam e sigurt që një ditë...)
Duke menduar kështu, Ryosaku vuri re gjithashtu se Lisa kishte bërë një foto në oborrin e shkollës ditën e ceremonisë së pranimit.
Ai me të vërtetë donte ta shihte atë foto, por në të njëjtën kohë, e kuptoi se edhe pse Lisa kishte menduar gjithmonë për Ryosakun, ajo kishte vazhduar ta mbështeste atë në mënyrë modeste si një "zëvendësuese për Miekon" dhe po bënte përpjekje prapa skenave, të cilat dukeshin të vogla dhe keqdashëse. Ai nuk mund t'i kishte kërkuar Lisës t'i tregonte një foto të Miekos ditën e ceremonisë së pranimit të saj, një shembull egoizmi që nuk kishte delikatesë apo konsideratë.
Edhe nëse nuk ishte lakmitar, ai mund ta shihte imazhin nostalgjik të të dyve para syve të tij.
Si Mieko ashtu edhe Lisa e shikojnë Ryosakun me buzëqeshje të pakujdesshme dhe të pafajshme...
Ryosaku kujtonte me radhë pamjen e tyre simpatike, të ndritshme dhe të pafajshme... dhe me një mendje të qetë, ai u zhyt në një natë të qetë... dhe ra në një gjumë të rehatshëm.
