Kapitulli 45
Vendi i Tanabata është i rrethuar nga një atmosferë e ngrohtë dhe e butë.
Pastaj, papritmas, drejtori dhe ndihmësdrejtori, të dy nervozë dhe të zbehtë në pamje, hynë në palestër dhe u ngjitën në podium në anën perëndimore të ndërtesës.
"Të gjithë···!"
Drejtoresha thërret në mikrofon.
"Sapo mora një telefonatë. Mësuese Suzuki... Mësuese Yoshiko Suzuki, të cilën unë dhe të gjithë ju e adhurojmë, u rrëzua në shtëpinë e saj këtë mëngjes... dhe ndërroi jetë..."
"Eeeee!!"
Britmat dhe ulërimat e fëmijëve jehonën në të gjithë vendin.
"Të gjithë, ju lutem heshtni!!"
Një zëvendësdrejtor që bërtiste... fëmijë dhe mësues të shqetësuar.
Drejtori vazhdon.
"Mësuesja Suzuki i është përkushtuar kësaj Shkolle Fillore K për një kohë të gjatë... si një "nënë" për çdo fëmijë, ajo gjithmonë e ka mbikëqyrur me ngrohtësi dhe mirësi... e ka mbikëqyrur... Uf..."
Pasi tha këtë, drejtori ra në gjunjë i zhgënjyer dhe shpërtheu në lot. Ai u nxor me nxitim jashtë vendit nga dy mësues që e mbështesnin nga të dyja anët.
Zëvendësdrejtori vazhdon.
"Për shkak të këtyre rrethanave, të gjithë... Festivali Tanabata tani është anuluar. Që tani e tutje, të gjithë fëmijët do të përjashtohen nga shkolla në të njëjtën kohë."
Megjithatë... askush nuk donte të largohej nga vendi.
Ryosaku dhe nxënësit e tij të klasës së gjashtë, si dhe nxënësit aktualë në klasën e pestë dhe më të ulët, të gjithë përqafuan supet e njëri-tjetrit dhe qanë.
Shumë fëmijë u tronditën aq shumë sa u ulën në dysheme dhe vazhduan të qanin, të paaftë të ngriheshin.
"Mësues... Mësues Suzuki... pse...? Pse vdiqe...?"
"Mos na lër...mësuesja ime..."
"Mësues...dua të të shoh. Dua të të shoh tani...Mësues..."
Nxënësit e vitit të parë, të cilët nuk arritën më në fund ta takonin mësuesen Suzuki, qanë gjithashtu ndërsa u prekën nga ndjenjat e maturantëve për mësuesen e tyre të dashur.
