Kapitulli 21
"Pasi qau për pak kohë, ajo tha, 'Po shkoj në shtëpi'. I thashë, 'Dëgjo, do të telefonoj dikë nga shtëpia jote dhe do ta lë të vijë të të marrë." Pastaj, pa thënë asnjë fjalë, ajo më shikoi ashpër në sy... Ajo doli nga zyra e infermieres e paqëndrueshme."
Ryosaku, duke shtrënguar grushtat fort, dëgjoi me vëmendje fjalët e mësueses Suzuki.
"Në hyrjen lindore, i thashë, 'Do të të shoqëroj në këmbë për në shtëpi'." Por ajo doli nga dera e përparme pa më parë. Përpara pajisjeve të lojërave me shufër horizontale... po, mendoj se ishte pikërisht aty pranë. Ajo eci deri atje dhe... u ndal atje."
Mësuesja Suzuki tregoi nga dritarja... ai ishte vendi ku Ryosaku e trajtoi ftohtë atë ditë ndërsa ajo vrapoi drejt tij me një buzëqeshje në fytyrë.
"Pastaj ajo ngriti shikimin nga kati i dytë i ndërtesës së shkollës, pikërisht përreth klasës së klasës së pestë, dhe shpërtheu përsëri në lot, pa u dridhur. Dhe pastaj, ndërsa fshinte lotët, ajo eci drejt portës së shkollës. Ajo dukej e vetmuar ndërsa shikonte prapa vazhdimisht. E tëra çfarë mund të bëja ishte ta shikoja përsëri në heshtje..."
Ryosaku dëgjoi, trupi i tij dridhej ndërsa ndjeu peshën e fajit për faktin se akti i tij i pamëshirshëm e kishte lënduar Miekon dhe kishte shkelur pa mëshirë dashurinë e saj modeste për të.
