5. kapitulua
Bitartean, neska gazte bat agertu zen, Ryosaku ezizenez ezaguna, "pixa egiten duen mutila".
Eta izen itsusi hori "nire izena" bihurtu da eskolan.
Ziurrenik komunera joateko ordua handitu egin delako.
Noski, inork ez zion horrela deitu, baina Ryosaku ikaskide batek ezagutu zuen.
... Jauna Takada, "pixa egiten duen mutila" deitzen dizute.
Sigeharu Oyama izeneko mutil batek irakatsi zion, bera baino urtebete gazteagoa.
Oyamak bere gelako irakaslearen bidez jakin zuen Ryosaku sarri joaten zela komunera.
Izan ere, Oyamak arazoak izan ditu komunera joatean.
Txikitatik izan du pixa egiteko joera.
Oyamak ez zuen Ryosakuk bezala ohiz kanpoko maiztasun handirik, baina, gernuaren esfinkteroaren eta urin-bidearen muskuluetan ahul jaio zelako, nahiz eta txiza egiteko gogoa izan, ez zuen komunera joateko denborarik izan. Arazo bat zegoen.
Eta Ryosakuri gelako atzealdeko aulki berezia eman zioten bezala Oyamak ere bere gelako aulki berezia zuen.
Oyamaren klaseko maisuak esan zion zu bezalako ikasle bat zegoela, pixa egin behar zuena, beraz, ez zuen hainbeste kezkatu behar.
Ryosakuk eskerrak eman zizkion "lagunari" informazio baliotsua emateagatik.
Ryosaku bezala, Oyama pertsona bakarti bat zen klasean, eta ez zuen lagun bakar bat ere izan, baina horrek ez zuen bion arteko harreman sakonagorik ekarri.
Oyamak bere atsedenaldi gehienak bakarrik ematen zituen eskolako patioaren bazter batean, eguzkitan etzanda.
Agure baten antzera...
Denbora gutxira, Ryosakuren liburutegira joaten hasi zen.
Biak elkarri begira, eta elkarri musu ematen zioten. Hori zen bion arteko harremana.
Ryosaku eta Oyama ez ziren mahai berean esertzen, eta are gutxiago elkarren ondoan.
Elkarrekiko errespetua eta existentzia aintzat hartu arren, ez ziren ausartzen elkarren "munduan" sartzera.
