Capitulu 48:とりあえず、ここまで。この言語も、イタリア語に近いとはいえ、あんまりナメてかかると痛い目に遭う言語ですので・・・。
L'Equinozziu di st'annu... Lu 23 di sittèmmiru dû 1982 fu lu jornu di l'Equinoziu d'Autunno e na festa.
Stu ghjornu, un "viaghju in autobus" hè statu pianificatu trà l'attuali studenti di u secondu annu, chì eranu più strettamente cunnessi cù u Maestru Suzuki.
Era picchì tutti li studenti di secunnu gradu avìanu fattu lu megghiu pi la maestra Suzuki, ca s'avìa curatu di idda prima ca morìa, e accussì la littra ca l'avìanu scritta a idda fu purtata a la casa di la maestra pi stu jornu. Avìanu a èssiri purtati direttamente da e so mani.
È era dinù u scopu di visità u cimiteru di u "Tempiu D" induve u Maestru Suzuki era sepoltu, è di "riunisce" cù quellu bon maestru.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Lu jornu prima di l'equinoziu d'autunnu, Ryosaku fu chiamatu a l'ufficiu dû diretturi doppu la scola.
Quandu hà bussatu è hè intrutu in stanza, u novu direttore, u maestru Nakano, hà fattu personalmente una tazza di tè à Ryosaku è li hà ancu offertu qualchì dolce ch'ellu avia preparatu.
L'insegnante, d'aspettu rilassatu, hà offertu à Ryosaku tè è dolci, è mentre mangiava ellu stessu un cracker di risu, hà parlatu à Ryosaku.
"... Ryosaku-kun. Aghju intesu parlà assai di voi da u maestru Suzuki. Era la me' studienta. Era na fimmina assai onesta e brillanti, e gentili cu l'amici... era amata di tutti. Era assai amata. La A Scola elementari unni ha travagghiatu l'ùrtima vota era macari la sò alma mater".
Mentre Ryosaku diceva chistu, u sguardu di u direttore paria di fighjà in u luntanu, pienu di ricordi nostalgichi... Vidìa lu "ricordu" gentili di ddu maistru Suzuki, chinu di amuri prufondu, versu iddu. Mi pariva... mi pariva accussì.
"Yoshiko-kun... era la me fiera studenti. Era na figghia accussì bedda ca nun si sentiva mai imbarazzata, nun importa unni la mannassi. Quannu 'u vidi ca stava divintannu 'na "maestra" comu a mia... Dissi: "Chistu è lu travagghiu perfettu pi idda". Sò sicuru chì Yoshiko-kun guiderà tutti i zitelli ch'ella incontra à una vita felice. "
Ryosaku hà sappiutu di novu a personalità maravigliosa di u maestru Suzuki attraversu u discorsu di u direttore, è hà ancu espressu a so gratitudine à Diu per avè permessu di scuntrà un maestru cusì maravigliosu.
"... Fu na gran furtuna!"
Lu sentiva assai.




