84-nci bölük
"Mieko-chan... O vaqıt olğan şeyler içün pek peşmanım. Siz içün er vaqıt zor edi... ve siz acı çeke ediñiz. Lütfen, meni bağışlañız"...
"Yoq. Böyle bir şeyni hatırlamayım. Ryosaku-kun ile olğan tek güzel hatıralarımnı hatırlayım. Men pek bahtlı edim. Çünki, Ryosaku-kun, sen er vaqıt meni seve ediñ ve yahşı qayğırdıñ, öylemi? Onıñ içün Ryosaku-kunnen olğan yaramay hatırlavlarım yoq edi".
"Mieko-chan... sen...!"
Ryosaku, Miekonıñ onıñ içün qayğırğanını bilgen soñ, közyaşları aqıp başladı ve Miekonı daa da quçaqlap quçaqladı.
"Ryosaku-kun"...
Ryosakunıñ sevgisine cevap bergen kibi, Mieko başını onıñ omuzına qoydı... ve olar bunı añlamağanına qadar, ekisi tutqun öpüşip başladılar.
Miekonıñ babası tebessüm etip, iç bir şey añlamamağa tırışıp, arqa odasına kirdi.
"... Ryosaku-kun, meni bağışlañız. Obon bayramları vaqtında mında defalarca kelir edim. Amma, kördiñizmi, anam meni siznen iç bir şey yapmamağa pek tenbiyeledi, Ryosaku-kun. Ondan iç bir vaqıt söz etmemek ve onı iç körmemek... "
"Men körem... Afsuslanam. - Ne içün? Men Mieko-chan içün bu qadar ağır bir yük olğanımnı añlamadım"...
"Yoq, bu degil. Men anamğa er vaqıt çoq belâ ketirgen edim, onıñ içün daa ziyade stress çekmesini istemey edim. Babam sabırlı olmamnı ayttı, çünki bir kün Ryosaku-kun meni ziyaret etecegini bildi. Babamnıñ aytqanı kibi, Ryosaku-kun bugün meni körmege keldi. Çoq teşekkürler".
"Seni bekletkenim içün bağışla, Mieko-chan... Seni bir daa iç bir vaqıt terk etmeyim. Seni iç bir kimsege bermeycem!"
