82-nci bölük
Uzun adam Ryosakunıñ közlerine baqıp, onı quvandırğan, tatlı bir tebessüm ile qarşıladı.
"Siz Takada Ryosaku-kunsıñız, öylemi? Kelgeniñizge sevindim. Bir kün mında kelecegine inana edim. Bu yahşı bir vaqıt edi".
Ryosakunnıñ omzuna elini qoyıp, quvançnen ayttı.
"Aqayım, Tokiko... senden nefret ete. O, bütün yüregi ile senden nefret ete. Qaynanam da öyle edi. Anası Yamada Setsu da vefat etti... Onıñ cenazesi endi keçti".
"Eh, Setsu-san...?"
"Bu sefer Y şeerine cenazesine barmaq içün keldik. Cenaze endi bir problemsiz yekünlendi. Y şeerine bir daa kelmeycekmiz. Ryosaku-kun, belki de bugün mında kelgeniñ taqdir edi".
Ryosaku tüşüne edi.
(Böylece bu Mieko-çhanıñ babası... Ne qadar quvançlı, sıcaq ve nazik tebessüm. Bütün bedenim onıñ yımşaq tüylerine sarılğan kibi duyam... Mieko-can böyle sevimli ve acayip baba tarafından östürildi...)
"Ryosaku-kun, karım... şimdi cemaat merkezinde toplaşuvda buluna. Şimdi Mieko ile tekrar körüşmek içün mükemmel bir vaqıt. Mieko bu evde, arqa odada. Men oña telefon etecem, lütfen mında bekleñiz".
Ryosakuğa aytqan soñ, Miekanıñ babası artqa çevirildi ve arqa odasına ketti.
Tezden, odanıñ arqasından uzun saçlı, uzun boylu, ince, çekici güzel bir qız peyda oldı.
