79-nci bölük
"... Ryosaku-kun, meni bağışlañız. Men ahmaqlıq yaptım".
Rika aşağı baqıp, nefesini tutıp ayttı.
"Yoq, yahşı... Rika-can, eger seni qasevetlendirmeseñ, menim ikâyemni diñle".
"Seniñ ikâyeniñ ne...?"
"... Rika-can, belki de sen bu aqqında çoq şey bilmeysiñ, amma o qızlarnen menim aramda çoq şey bar edi. Siznen laqırdı ete bilem...?"
"Ebet. Men... Ryosaku-kun aqqında er şeyni bilmek isteyim. Yalvaram... maña aytıñız".
Ryosaku, Mieko ile tanış olğanından bugünge qadar, şu cümleden, Lisa ile munasebetleri aqqında tafsilâtlıca ikâye etti.
"... Ryosaku-kun, meni bağışlañız. Men böyle bir şeyge rastkelgeniñizni bilmey edim, şunıñ içün mektepten soñ Ryosaku-kunnı qabaatladım"...
"Er şey yahşı. Rika-chan menim içün pek qasevetlene edi. Men... bahtlı edim. Lisa-chan maña qol tutmağa devam etti. Amma... Lâkin o menden yaş edi. Doğrusını aytqanda, Rika-can ile aynı yaşta olğan bir dost istey edim.
Siz, men belgilegen ve açıla bilgen bir ittifaqdaşsıñız. Lisa-chan namuslı ve nazik edi, amma men bellesem, o, menim içün daima kiçik qız qardaşım kibi olacaq. O, bunı eşitse, özüni yaramay duyacaq"...
"Yoq, bu doğru degil. Risa-chan Ryosaku-kunnıñ kerçek nezaketini bilmeli. Bu sebepten o, Ryosaku-kunğa meraqlanğan edi... Belki de Mieko-chan şimdi... Belki de o, Ryosaku-kun aqqında pek yahşı tüşünmey, amma... Eminim, vaqıt kelgende aqiqiy duyğularnı añlaycaq. Ailesi içün bu qıyın. Men bellesem...
"... Ne de olsa, bu Rika-chan. Siz meni yahşı añladıñız. Men... Men bu eki qıznı unutıp olamaycağımnı tüşünem. Amma Rika-can... Menim içün qasevetlengeniñiz ve meni soñuna qadar diñlegeniñiz içün çoq sağ oluñız, atta başqa bir kimse içün diñlemek qıyın olsa da. Keşke Rika-canğa daa evel aytsa edim.
... Lisa-chan ve men dostlaşmazdan evel. "
"Ryosaku-kun..."
"Rika-can... bu pek cesaretli bir rica ola bile, amma... raatsız olmasañ, meni tekrar diñley bilesiñmi...?"
"Ebet! Tabiiy ki, öyle. Ryosaku-kun Mieko-can ya da Lisa-can aqqında tüşüngen olsa bile, bu yahşı. Men... Men Ryosaku-kunı sevem, o, er kesden ziyade temiz, sıcaq ve naziktir... Men sizni sevem. Mennen çıqmanı istemeyim... Men böyle mencil şeyler aytmayım. Ryosaku-kun ile böyle olmaq, meni pek raatsızlay. Yalıñız yanıñda olğanım meni pek quvandıra. "
"Rika-can..."
Ryosaku bunı eşitken soñ, bir kün Lisa oña oşağan bir şeyni itiraf etkenini hatırladı.
"... Ryosaku-kun, bugün içün çoq sağ oluñız. Bu pek eglenceli edi. Menim ile tekrar laf eteceksiñmi...?"
"Ebet. Keliñiz, daa bir kere güzel subetleşeyik. Öyle ise, Rika-can, men seni velosipedimnen alıp baracam. Seni evge alıp baracam".
Rika kene Ryosakunıñ velosipedine otura... ve onı, Ryosakunıñ beline sarılğan qollarınen, mında kelmezden evelkinden daa qattı sarıp ala. Ve o... yüzüniñ bir tarafını onıñ sırtına sıqıştırıp qoydı.
(... Ah, o qadar güzel kokuy. Ryosaku-kun, sen pek yahşı kokuyasıñ. Men... Men ebediyen böyle qalmaq isteyim. Ryosaku-kunnen, ebediyen ve ebediyen. Ah... (Qırımtatar tilinde) Ryosaku-kun...)
