78-nci bölük
"... Ryosaku-kun, ne oldı?"
"Yoq, bir şey degil. Bağışlañız, men sadece aylanıp qaldım".
"O qızlar...?"
"eh?"
"Messide olğan fotoresim... o fotoresimdeki qızlar aqqında tüşüngen ediñiz...?"
"......"
"Men sağdaki balanı añlayım. Bu bala başqa bir başlanğıç mektepke keçkeninden berli qaç yıl keçkenini merak etem... Ryosaku-kunnen oynamağa başlağan bala pek tatlı edi. Men, bu qıznen yarışıp olamaycağımnı tüşüne edim".
"Rika-can... "
"... O, gizemli bir bala. Ryosaku-kun içün de aynı şey olğanını tüşünem, amma oña baqqanımda, men quvanam... ve bir şekilde, pek nostalgiyalı... Men kederli bir duyğudan keçtim".
"Rika-chan, bu... "
"Eminim ki, bu balanıñ doğma cazibesidir. Ryosaku-kun ve o bala menim ögümden qaçıp keçe ediler, ve men endi nostalgiyalı oldım".
"......."
"Şimdi, o qız ketken soñ, ekinci qız Ryosaku-kunnen yahşı añlaştı, öylemi? O pek yahşı bir qız edi, öylemi? Şimdi o qayda?" dep soradı.
"O, Kamishihoro-ço adlı bir yerde, Hokkaidoda buluna. O vaqıttan berli onı körmedim".
"... Bu kerçekten öyle. Ryosaku-kun da pek acayip bir insandır".
"Menim içün? "
"Ebet. Ryosaku-kunnen tanış olğan bütün qızlar seni sevgen edi, öylemi? Men de... " - dep cevap berdim.
"Rika-çan".
"Ryosaku-kun... kerçekten de güzel kokuyasıñ"...
"Bu qoqusı...? Men?? "
"Doğru... körmediñizmi? Ne aytacağımnı bilmeyim... Bu öyle bir tatlı koku... Ebet, yañı yeşillik kibi, sanki yüregime üfüreler. O qızlar... resimdeki qızlar Ryosakuğa öyle aytmadılarmı?
"... Yoq. Bu qızlar maña iç bir vaqıt böyle bir şey aytmağan ediler".
"Men körem... Eminim, o balalarnıñ Ryosaku-kunnen aynı qoqusı bar edi... Belki de ne olar, ne de Ryosaku-kun özü bunı körgenler".
Ryosaku şaştı.
Birinciden, o, o qadar "qoqusı" çıqqanına inanamağan edi... ve bu "qoqusı" tek Mieko tarafından degil de, aynı zamanda Lisa tarafından da çıqqanına inanamağan edi...!
Ryosaku evelden Lisa Mieko ile aynı "qoqusı" yoq dep tüşüne edi, amma bu aslında onıñ öz büyük bir yanılsaması edi.
O, olarnı körmedi, çünki olarnen aynı "qoqusı" bar edi.
Miekonıñ alı öyle quvetli edi ki, Ryosaku ve Lisanıñ tatlı "qusurlarından" daa üstün edi, bu ise olarnıñ "qusurlarını" daa az sezdirgen.
"Ah... o qadar güzel kokuy. Men böyle ebediy qalmaq isteyim"...
dedi, başını Ryosakunıñ omzuna qoyıp.
"Rika-chan... "
Soñ, birden, Rika Ryosakunı yataqqa itep, yüzüni Ryosakunıñ yüzüne yaqınlaştırdı... o qadar yaqın ki, o, nefesini duya edi, ve Ryosakuğa tatlı bir şey fısıldadı.
"... Men seni sevem, Ryosaku-kun. Lütfen... meni öp".
"Yoq, Rika-can. Biz alâ daa... "
"Ne içün...? Men degilmi? Ne de olsa, bu qızlarnı daa çoq begensensiñ... Lütfen... "
Rikanıñ nefesı Ryosakunıñ dudaklarına urula... Rikanıñ nemli dudakları oña toqunmaqta, anda...!
Onıñ odasınıñ qapusı qaqıldı, ve Ryosakunıñ anası olarnı çağırğan edi.
Ekisi de tezden yataqtan turıp, tertipsiz urbalarını tertip ettiler.
"Men aş ve meyva şırıngalarını ketirdim. Ya...? - dep soradım. Neler yüz bere, sizler pek şaşmaladıñız".
"... Yoq, bir şey yoq. Teşekkürler, ana. Yemegi bitirgen soñ, tabaqlarnı aşağı ketirecem".
Ryosaku laf etkende, anası merdivenlerden aşağı tüşti.
