70-nci bölük
Zarfdan çıqarılğan fotoresim, Hokkaidoğa köçken Mieko ve Lisa Tanakalarnı köstere edi.
Olar yan-yanaşa suretlendiler, ve Ryosaku Miekonnı sağ tarafta kördi, onı üç yıldan soñ ilk sefer kördi.
Ryosaku ve Mieko tanış olğanından soñ, bu resim bir eglence parkında, ekskursiya vaqtında çekilgen edi.
Arqa planda, atnen çekilgen araba, pervasız ev binası ve Ferris tekerini körmek mümkün.
Mieko ortada, ve Lisa onıñ yanında tınç ve alçaqça tura.
Ekisi de tebessüm etip, "düz" turaqta turdılar.
Miekonnı körgende... bir anda, bütün güzel hatıralar qurudı ve hatıra ögünde ğayıp ola ediler, birden hatıralarnıñ çeşmesine çevirildi, çeşme suvunıñ temiz suvı kibi.
Ryosaku onı ilk sefer mektep azbarında hatıra fotosessiyasında körgende, ilk körüşüvde yüregi patladı...
O, yatay oyun aletlerinden asılıp turğanda, oña seslenmege tırışqan o samimiy kün, onıñ yüregi telâşlanğanından dalğalanğan...
Bir-birini qıdırıp, saqlanıp oynay ediler... ve aylanmada beraber sallanğan vaqıtları...
Yağmurlı bir künde kitaphanede beraber resim kitaplarını oquğanda, şu mor çiçekler kibi güzel kokqan Miekonıñ bahtlı portreti...
Mektepke ketken Miekonıñ, ellerini tutıp, bahtlı yürgen, yırlağan ve biri-biriniñ qollarını, biri-biriniñ qollarınıñ sıcaqlığını ve biri-birine olğan sıñırsız sevgisini duyğan sureti...
Bu hatıralarnıñ episi Ryosakunıñ aqlına birden kelip kirdi.
(Ah... şimdi bunı tüşünem, Mieko-chan ilk sefer közlerime baqıp, tebessüm etti...)
(Doğru, Mieko-chan yatay bar oyun aletlerinden asıla edi, onıñ külotları bütünley açıq edi...hehe.)
(Biz mında-burda qaçıp, beraber keyfimizni coydıq... Men Mieko-çandan daa tez yüre edim, onıñ içün onı biraz beklemek kerek edim...)
(Mieko-chan salıncaqta otura... O, öyle güzel koku ete edi... Ah... (Qırımtatar tilinde) Men özümni pek nostalgik duyam...)
(Mieko-çanıñ sol eli... yımşaq ve sıcaq edi...)
(Mieko-can, boyunı uzattıñ... şimdi nasıl körünesiñ...? Men de biraz östim.)
(Mieko-chan... - Ne içün? Mieko-can... ah... Mieko-chan...)
