68-nci bölük
"Afu etiñiz".
Ryosaku evniñ içindeki insannı çağırıp, tahta sürgüçi qapını qaqqan soñ, içinden zayıf bir cevap eşitkenini tüşüne edi.
Amma, biraz beklegen soñ bile, içerde olması kerek olğan adam çıqmadı.
Bu vaqıt devamında o, evniñ ögündeki divarında asılğan ve bir vaqıtları bu evde yaşağan dört insannıñ adlarını yazğan dört tahta işaretçini qıdırdı.
... Amma onı iç bir yerde tapıp olamay.
Ryosaku bunı yapqanda, evniñ içinden bir şahıs kelip, ışıqnı qapatqan.
Sıcaqlanğan camdan, kirişte tış ayaqqabılarına deñişken kiçik bir şekil kördi.
Qapını açqan kişi... bir qadın edi.
O, saçı ağarğan pek qart bir qadın edi.
"Sen kimsiñ?"
Elegant bir sesnen cevap bergen qadın, yüzü qırışlı bir qart qadın edi, amma o, genç olğanda kerçekten de güzel olğanını tüşünmege mecbur etken melankolik bir qadındı.
Gece apansızdan kelgen musafirden qorqa.
Ryosaku tüşüne edi.
(Bu insan Miekonıñ qartana anası olmalı... Setsu Yamada. Tokiko-sannıñ... başqaca aytqanda, Miekonıñ anasınıñ anası.)
"... İyi akşamlar, sizi birden bölgenim içün bağışlañız. Adım Ryosaku Takada. Men Mieko Minegishinıñ bir dostum, o daa evel mında edi... "
"Eh...? - dep soraylar. Miekonnıñ...?"
Ryosaku Miekonıñ adını añlatqan soñ, qart qadınnıñ yüzü yımşaqlaştı.
"Men añlayım. Siz Miekonıñ dostsıñız... Mieko ile aranızdaki munasebet nasıl?"
"Ebet, Mieko-san K başlanğıç mektebine barğanda men yuqarı sınıf talebesi edim, ve yaş farqımız çoq olsa da, Mieko-san ile pek yahşı añlaştıq. "
"Ebet... bu doğru. Siz... siz Miekodan pek qayğırğan olmalısıñız".
"Eh... evet. "
Bu anda, Ryosakeniñ aqlına ilk kelgen şey o kün edi... Miekoni soñki kere körgen künü, o kün, onı soğuktan uzaqlaştırğan günahlı areketiniñ davası, ve daa çoq... Miekonıñ közleri qızarıp, oña baqtı.
O vaqıttaki qorqunç hatırası birden oña qaytıp keldi... ve o, Miekoni "sevgenini" eminliknen ve açıq-aydın aytıp olamadı, bu sebepten añlaşılmağan bir cevap berdi.
"Ah...um, siz Mieko-sanıñ qartanasıñız, yoq, siz onıñ qartanasıñız, öylemi...?"
"Ebet, bu doğru. Adım Setsu Yamada. Tanış olğanımızğa sevindim, Ryosaku-san. Mieko menim tatlı torunımdır. Ve elbette, onıñ qardaşı Kaori de. O, mında olğanda daa yahşı edi. O da bayağı boyğa uzandı. O vaqıt o küçük ve sevimli bir qızçıq edi, amma o vaqıttan berli onıñ körünişi bütünley deñişti. Men er vaqıt Tokikonıñ aqayınen beraber edim... başqa söznen aytqanda, Miekanıñ babasınen. Men Baynen beraber yaşay edim. Isao, amma... Belli ki, Tokiodan yaqın şeerde yaşamağa sevmeyim... keçken künü, mında eski evimde yaşamağa başladım. "
"Yazıq ki, Setsu-san, Mieko-san şimdi qayda?"
"Oh. Men bir şey körmedim. Mieko-dan haber almadıñmı? Bu Saitama prefekturasınıñ K şeeridir. Kördiñizmi, bu şeer çoqtan berli dökümlerniñ istisalınen meşur edi. Bay. Isao, Hokkaido Beer Co., Ltd. şirketiniñ hadimi ola. Şimdi, Mieko ve digerleri anda resmiy rezidentsiyada yaşaylar... hadimlerniñ yataqhanesinde".
O qadar çoq şey eşitken soñ, Ryosaku Miekonıñ yüzüni körmege istemedi... o sevimli şeklini.
O, bayağı boylandı, dep eşittim, amma o nasıl büyüdi?
Onıñ içün Ryosaku qartanağa soramağa qarar berdi.
"Setsu-san... Bir ricam bar... "
"Hey, Ryosaku-san. Seniñ içün bir şey yapmayım. Er şeyni aytasıñ".
"Mieko-sannıñ fotoresimi... belki sende bardır...? Mında olğanda onıñ".
"Ebet. Menimce, o, anda bir yerde. Bekleñiz, men baqarım".
Bu sözlerden soñ Setsu-san evniñ arqa tarafından ğayıp oldı.
O, fotolarnı ketirgende, Ryosaku evniñ içine bir baqtı.
Bu sızılğan qapıdan kirgende, Ryosaku turğan dar kirişniñ beton tabanını köresiñ.
Topraqta, pirniç pişirgen boş qutu buluna.
"Qoğamnıñ yapışmasını toqtatqan tılsımlı pirinç pişiricisi! " dep yazılğan edi.
Sol tarafında, yapon üslübinde yapılğan, tahminen altı tatami töşek büyükliginde olğan dar bir oda, sağ tarafında ise daa da dar bir aşhane körüne edi.
Ortada... tualetnen beraber tahta bir keçit bar edi, ve Ryosaku Mieko ve onıñ qız qardaşları vaqıt keçirecek olğan oquv odasından bir şeyler kördi.
Neticede, Setsu-san arqa odadan qaytıp keldi, ve Ryosakığa zarf berip dedi:
"... Bu zarfdaki foto, menim qıymetli Mieko aqqında olğan yekâne fotoresimdir.
O künlerden Miekonıñ fotoresimlerine kelgende... aileniñ içinde çoqusı qalmadı. Amma Ryosaku-san, siz Miekanıñ yaqın dostu ediñiz, öylemi? "
"Ebet...evet".
"Yaxşı. Men onı sizge berem. Oña qarşılıq olaraq, lütfen onı ürmet etiñiz. Isao-san ve digerlerni nevbetteki sefer körsem, olarğa farqlı foto alacam".
"Sağ olıñız, Setsu-san! Men... Ne qadar teşekkür etsem az"...
"Er şey yahşı. Bundan ğayrı, cemaat merkezinde toplaşuvğa barmam kerek. Bu cemiyet toplaşuvı kerçekten kederli. Men Miekoğa telefon etip, seniñ aqqında soñra haber eterim". Şunıñ içün, lütfen, şu fotoresimni özüñiznen beraber hatıra olaraq alıñız. Lütfen, soñra qaytıp keliñiz".
"Ebet. Men, elbet de, ziyaret etecegim. Çoq teşekkürler!"
"Evge qaytqanıñızda diqqatlı oluñız. Şimdi o vaqıt... "
Ryosaku bir hayal kibi oldı.
(Mieko-çannı soñki sefer körgenime çoq vaqıt oldı.
Bundan ğayrı, Setsu-san Mieko-can ile bağ tutacaq, öylemi? Sabırlılıq ve beklemekniñ faydası bar edi... Eminim, Mieko-chan menimnen körüşmege sabırsızlana...! )
Ryosaku ümütnen evine, Miekonıñ qıymetli fotoresimi olğan zarfnen, acele qaytıp kele.
