64-3-nci bölük
Ryosaku mektepke qadar qaçıp, Mieko yaşağan nostalgik küçük evniñ qapısı ögüne kele.
Evde kimse yoq edi.
Ryosaku o künni hatırladı... Mieko köçken kününi.
Birinci sınıf sınıfında, mektepten soñ, Suzuki oca tarafından Miekonıñ köçüvi aqqında eşitken kününi hatırlay, qapalı ayaqqabılarınen çıqtı ve Miekonıñ evine doğru qaçtı.
... Ve o, ögündeki sürgü qapısınıñ camına yazılğan küçük bir mektüpke rastkelgen vaqtını hatırladı, onda Miekodan kederli vedalaşuv mektübi bar edi.
"Mieko-can... Afsuslanam. - Ne içün? Siz şimdi zor vaqıt keçiresiñiz, öylemi? Ağrılarıñ bar, öylemi?... Amma men... " dep yazğan edi.
Ryosaku yüzü yerde yatıp, ağlamağa devam ete...
O anda... Ryosakuğa nazik bir ses kele.
"Ryo-chan... "
Ryosaku baqıp, Lisanıñ mehriban, amma bir şekilde yalıñız körünişini kördi.
"Ryo-chan, lütfen ağlama... Men bilem ki, Ryo-chan alâ daa Mieko-chan-nı seve"...
"... Lisa-chan" dep yazılğan.
"Men Mieko-çanıñ eñ yaqın dostu edim. Ryo-çan şimdi nasıl olğanını añlayım. Bu sebepten Ryo-chan... Şimdilik Mieko-canıñ yerini men alacam. Men... Men Mieko-canğa yeñerim. Çünki... Mieko-chan, Ryo-chan kerçekten sevgen yekâne kişidir. Bu yahşı. Ryo-çannıñ yanında bulunmaq bile meni quvandıra. Bu pek eglencelidir."
"Lisa-can... sen... "
Ryosaku o qadar yahşı Lisağa aşıqtı ki... onı quçaqlap tutıp olamadı.
"Ryo-chan... "
Lisa, sanki Ryosakunıñ duyğularına cevap berip, onı sıq-sıq quçaqladı ve yüzüni onıñ göñüsine qoydı.
Soñra ise Rika Toyama bar, ekisini uzaqtan seyir ete.
Eminim, er biri bir-biriniñ yüregini bile edi.
Amma şimdi bunı yapmaqtan başqa çareleri yoq.
Bunı yapmaqtan başqa çareleri yoq...
