59-2-nci bölük
"Er kes... er yerde hoş keldiñiz. Endi, lütfen, evime kir", - dep ayttı.
Bu sözlerden soñ qadın teren eykeldi.
Onıñ areketleri ve sesi bile oca Yoshiko Suzukige oşay edi.
Ryosaku ve onıñ taqımı, ögünde oca Mizuki turıp, uzun, qoqusız çiyraş koridorından yavaş-yavaş aşağı tüştiler.
Olarnı yapon üslübindeki tatami odasına alıp kettiler, bu balalar içün büyük bir zal edi.
Bu er şey degil.
Odada er bir insan içün yastıqlar endi qoyulğan edi, tatlı fasulye pastası, arpa çayı ve meyvalarnen qutu aşlar azırlanılğan edi, bugün mında kelgen gruppağa kösterilgen sımarışlı musafirperverlik samimiyetini köstere edi.
"Bugün, qızım Yoşiko içün evime bu qadar uzaqtan kelgenleriñiz içün sizge samimiy minnetdarlığımnı bildirmege isteyim. Lütfen, vaqıtıñıznı ayırıp, raatlanıñız".
Mında, ekinci sınıf talebeleriniñ yañı sınıf ocası, oca Mizuki, ekinci sınıf talebeleri ve Ryosaku tarafından merhum ocağa yazılğan yürekten mektüplerni toplay ve qartanağa bere.
Yoshiko hocasınıñ anası mektüplerni, öz balasını tutqan kibi, göñlüne tuttı... ve o vaqıtqa qadar bastırğan duyğularını azat etkeni kibi, şiddetli ağladı.
... Bu, yürekni sındırğan bir ruhnıñ çığışı edi, o qadar teren keder ile tolu ki, mında er kesniñ, şu cümleden Ryosakunnıñ ruhını sarsıtqan edi, ve bunı tek qıymetli balasını ğayıp etken birisi ayta bile edi.
Öyle körüne edi.
Nihayet, Yoşikonıñ anası ağlavını toqtattı, er keske çevirildi, qalğan közyaşlarını menden sildi ve dedi:
"... Afsuslanam. - Ne içün? Seni pek çirkin kösterdim...' Bugün Yosikonıñ doğğan yerine kelgeniñiz bir tesadüf olmalı. Bugün... ・Asılında, bugün Yoşikonıñ doğğan künüdir".
Er kes biri-birine razı olğan kibi baqtı.
... Bu, er biri büyük bir sevgi küçü olarnı Suzuki oca doğğan şeerine ketirgenini pek is etkenleri içün olmalı.
Müellim Suzukiniñ anası bizge balasınıñ balalığı ve evde nasıl yaşağanı aqqında çoq şey ayttı.
Bu ikâyelerni diñlegende, olar kene bir kere oca Yoşiko evini ne qadar sevgenini, qorantasını ne qadar qıymetlengenini ve aileniñ ürmetli soyuna lâyıq bir ömür keçirgenini hatırladılar.
Bu acayip bir duyğu edi.
Böyleliknen, Yoshiko oca anasınıñ lafını diñlep, olar özleriniñ közleri ögünde merhum ocalarınıñ ayatqa qaytqanını duyalar.
Ekinci sınıf talebeleri, daima kürsüde turıp, olarnen nazik laqırdı etken ocalarını añlap, oña ümüt besley ediler.
Diger taraftan, Ryosaku, Mieko mektepten ğayıp olğanından berli onı çoq kere cesaretlendirgen ve bazıda onı sıcaq qollarında tutqan oca Yoşikonıñ sıcaqlığını duya edi.
... Er biri ocaları ile qıymetli hatıralarına daldı.
Niayet, oca Yoşikonıñ anası er keske daa bir kere teşekkürler bildirdi ve er birine hatıralıq olaraq şeker ve şarap berdi.
Soñra, Yоşiko hocasınıñ anası, o Mizuki hocasınen bir qaç söz aytqan edi, balalar odadan birer-birer çıqqanını kördi ve Ryosakunen laf etti.
"... Sen Ryosaku Takada-sanıñ. Yoşiko senden çoq şey eşitken edim. Asılında, sizge aytmaq istegen bir şeyim bar. Ryosaku-sannı Mizuki oca olaraq bir anlıq ödünç alacam. İşte, men de öyle dedim... "
Buña baqmadan, oca Yoşikonıñ anası Ryosakunı ayrı bir qabul odasına alıp ketti.
