57-nci bölük
Küneş batqan edi, kündüz ava biraz suvuq oldı.
Bu güzel köy ormanında yankı çıqarğan çırçıqlarnıñ sesleri yaz çırçıqlarından ve aqşam qara qarınlı çırçıqlardan yaznıñ soñunı ilân etken çırçıqlarğa deñişken.
Ryosaku ve oca Kitano añlamadan evel, qırmızı qarılğaçlarnıñ sürüleri olarnıñ başları üstünde uçıp ketti... ve küzniñ qoqusı... olarğa mevsimler arasındaki sıñır tam köşede olğanını añlatqan edi.
İkisi tapınaqqa qaytqanda, oquyıcı Mizuki ve ekinci sınıf talebelerini kördiler, olar tapınaqnı ziyaret etip, avtobusqa doğru ketken ediler.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
"Ryosaku-kun, men endi ketem, amma talebelerimniñ yarın başlağan imtianları bar, men ise onı azırlamaq içün orta mektepke barmam kerek".
"Müellim, bugün maña Suzuki oca ile tanış etmege izin bergenıñız içün sağ oluñız. Bu künni iç bir vaqıt unutmam".
"Men keyfimni coydım. Yoşiko oca da... Eminim, o, Ryosaku-kunnı kene körgenine pek quvanır. Onıñ içün sen alâ daa sevimli oğlusıñ"...
"Ebet".
"O mektüp aqqında... Eminim, eger bundan soñ Yoshiko oca evine barsañ, bu sırnı çezmek mümkün olur. Bu sebepten bir şey içün qasevetlenmek kerekmey.
"Oca"
"Ryosaku-kun, sen menim eñ ğururlı talebemsiñ. Bilgenime köre, sen yürekten böyle yahşı olğan yekâne balasıñ. Minegishi-kunğa kelgende... Eminim, bu alâ daa siziñ içün acınıqlı... "
"Er şey yahşı. Men onı bir kün körmege mümkün olurım, dep tüşünem".
"Doğru aytasıñ. Umutnı iç bir vaqıt coymañız. Yoshiko oca ve Allah, Ryosaku-kunnı közeteceklerine eminler".
"Müellim... Men de seniñ kibi yahşı ve sevgen bir yetişkin olacam! Men daa çoq ögrenecem"...
"Ebet, bunı isteysiñ! Eger siz Ryosaku-kun olsañız, eminim, orta mektepte öz seviyenizi daa da eyileştireceksiñiz, eminim ki, orta mektepte er kes içün örnek olacaq yahşı bir talebe olacaqtırsıñız.
Ryosaku-kun, bir de bir qasevet ya da problemleriñiz olsa, maña muracaat ete bilesiñiz. Kontakt malümatım da bu vizit kartında yazılğan. "
"Müellim... çoq sağ oluñız".
"... Elinden kelgenini yap!"
Kitano oca, vedalaşuv merasiminde yapqanı kibi, Ryosakunıñ omzuna sağ qolunı çırpdı.
