55-2-nci bölük
Kitano oca ile qısqa bir selâmlaşqan soñ, Mizuki oca, ketirgen çiçekler buketini küçük parçalarğa böldi ve er bir balağa ayrı-ayrı tarqattı... Ryosaku ve ekinci sınıf talebeleri de Suzuki oca mezarınıñ ögünde turdılar.
Birinciden, Kitano ve Mizuki ocalar tütsüçlerni yaqıp başladılar, soñra ise, K mektebinde Suzuki oca soñki talebeleri olğan ekinci sınıf talebeleri, nostalgiyalı ocalarınıñ hatırasına birer-birer çıqışta bulundılar. Olar tütetüv çubuqlarını ve dualarnı qıldılar.
Niayet, Ryosakunıñ nevbeti keldi.
O, mezarnıñ ögünde turğanda, onıñ artından bir qızçıq oña baqtı.
Bu Lisa Tanaka edi, Miekanıñ eñ yaqın dostu.
"Takada-san... Senden bir şey soramaq isteyim".
"Menden soradıñızmı? Ne?" dep soraylar.
"Sol elimni tutmanı isteyim. Onı Ryosaku-sannıñ sağ eli ile al".
Bu vaqıtta, Ryosakunıñ lağabı "Takada-san"dan "Ryosaku-san"ğa deñiştirildi.
Soñra, Mieko gruppasınıñ lideri Mayuko Takeda dedi.
"Ryosaku-san... lütfen Lisanıñ duyğularını añlañız. Liza... Mieko-çanı er kün Ryosaku-sannen qol tutıp evge qaytqanını körgende, o qadar qısqan edi. Lütfen, maña da bir iyilik yap. Lütfen, bunı yapıñız".
"Ebet, añlayım. Er şey yahşı".
Ryosaku, Miekoğa yapqanı kibi, Lisanıñ sol qolunı sağ qolunen sıqıştırğanda... Lisanıñ yüzünde, sanki uzaqqa baqqan kibi, hayalperver, bahtlı bir ifade bar edi. Soñra, aqlına kelip, anda-mında yığılıp, ağlap başladı.
"Lisa-can... ne oldı? Men... pek sıqıştırdımmı?"
Ryosaku qasevetnen laf etkende, Lisa dedi:
"Ebet...... bu bir şey degil. Amma men... - dedi o, közyaşlarını silgende...
"Ryosaku-san, böyle acayip bir rica içün bağışlañız", - dedi Lisa, Ryosakuğa baqıp.
"Lisa... sen... "
Mayuko da qasevetlengen kibi körüne edi... ve, sanki Lisanıñ niyetlerini sezgen kibi, Lisanen laf etti.
"Ryosaku-san, Lisanıñ duyğularını añlañız. Şey... Men seni bunı yapmağa mecbur etmeyim. Amma şimdilik... yalıñız şimdilik, lütfen, Lisanıñ yanında ol. Doğru degilmi? Tamam. degilmi?"
Ryosaku, Lisanıñ er vaqıt onıñ qolunı tutmağa istegenini, Mieko ile yapqanı kibi, kene de añlay... ve buña qarşı qarışıq duyğuları bar.
(Lisa-chan... meni kerçekten o qadar sevdiñmi...)
Ryosaku özüni çaresiz duydı.
Lisanıñ mektep azbarında aytqanlarına köre, o, bu meseleni biraz añlay edi.
Tabiiy ki, bu onı pek quvandırdı, amma aynı zamanda, eñ kiçik duyğusına baqmadan, o, zor vaziyetniñ ortasında azap çekken Mieko onı qıdırğanını is ete edi. Çünki o, Miekoğa acıy edi.
Ryosaku, alâ daa ağlağan Lisanen qol tuttı ve beraberlikte oca Suzukiniñ mezarı ögünde tütsü yaqıp başladılar.
