53-2-nci bölük
"Aziz Bay. Ryosaku Takada
Ryosaku-kun, çoqtan körüşmedik.
Nasıl oldıñ...?
Men tuvğan şeerime, "A şeerine" kelgenime endi üç ay oldı.
Şimdiki vaqıtta, men bu mektepte yañı talebelerimnen beraber eglenceli ve meraqlı yaşayım.
Lâkin, soñki bir qaç kün devamında özümi yahşı duyamadım, bu sebepten stajyerimniñ derslerni ve balalarnı evden baqmasını rica ettim.
Bu muvaqqat oca Ryosaku-kunniñ sınıf ocası, oca Kitano edi, o, onı maña qısqa müddet içinde tanıttı.
Men öz mektebimge qaytqan soñ bile, A başlanğıç mektebinde, Kitano oca telefonda da, şahsen de maña çoq tevsiye berdi.
Müellim Kitano menimnen aynı şeerdedir ve menden beş yaş büyüktir.
Başlanğıç mektepte o maña öz qız qardaşı kibi yanaşa edi, ve biz pek yahşı añlaştıq.
Ebet, Ryosaku-kun ve Minegishi-san arasındaki munasebetler de aynı böyle edi.
Minegishi-san Ryosaku-kunnen oynamağa başlağanından berli menim içün öz balalığımnı közetkenim kibi oldı, ve men pek nostalgik oldım.
Ryosaku-kun Minegishi-sanğa kerçekten qayğırğan edi... Men alâ daa Minegishi-sanıñ parlağan közlerini unutıp olamayım.
O ve men yalıñız laf etkende, o er vaqıt Ryosaku-kun aqqında ayta edi.
"Ryosaku-kun aqqında ne tüşünesiñ?" dep sorasam, "Ebet, men onı sevem! Bir kün Ryosaku-kunnıñ qadını olacam!" O, quvançnen laf ete edi.
Bazıda o o qadar duyğulaştı ki, ağlay ve Ryosaku-kun aqqında ayta edi. "
