50-nci bölük
O gece, Mieko ile ayırılğanından berli ağır künlerniñ soñunda, Ryosaku, oña teselli ve rahatlıq bergen Suzuki ocağa mektüp yazıp, onıñ nezaketine samimiy duyğularını bildirdi.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
「 Suzuki-Müellim, nasılsıñız...?
K başlanğıç mektebiniñ oca terk etkeninden yarım yıl keçti.
Ocağa maña o qadar yahşı davranğanı içün teşekkürlerimni bildirem... Müellimimniñ yardımı ile, Mieko-can mektepten ketkeninden soñra olğan zor ve yalıñız künlerni keçirip olam.
Bugün müdir Nakanonıñ aytqanına köre, sen ve oca Kitano başlanğıç mektepte oquğanda pek yaqın ediñiz.
Siz Kitano oca içün sevimli Mieko-canım kibi oldıñız...
Bu sadece tesadüf olğanını tüşünmeyim.
Men bellesem, Allah Mieko-cannı seniñ talebeniñ yaptı.
Müellim Kitano menim içün pek sert ve qorqunçlı bir sınıf ocası edi, amma aslında pek yahşı bir oğlan edi.
Ne de olsa, sen oña "Onii-chan" dey ediñ ve onı seve ediñ.
Tanış olğan künümizden berli Mieko-cannı sevem. Men onı alâ daa sevem.
O, öyle tatlı ve sevimli edi...
Mieko-can maña pek yaqın edi, amma aynı vaqıtta o, öz dostlarına qıymet bere edi.
O, menden pek farqlı edi. Ondan farqlı olaraq, men er vaqıt özümniñ dünyama qapılıp, er kesden qaçınam...
Sen vefat etken künü birinci kere sınıfdaşlarıma açıldım.
Eminim ki, aramızda aracı olğan kişi siz ediñiz.
Mieko-can yahşı olğan soñ, maña yazacaqsıñ, dep söz berdin.
Men çoqtan berli bekleyim, amma mektüp kelmedi.
Amma, siz samimiy ve nazik olğanıñız içün, Mieko-çan menim içün alâ daa küçüni qaytarıp olamadı, ve Tanabata festivali yaqınlaşqanına baqmadan, o, alâ daa kederli.
Belki de... Mieko-can yañı mektepke qaranlıq duyğularnen kirdi, yahşı dostlar tapmadı...belki de zorbalıqqa oğradı... Men atta bunı tüşündim.
Er şey menim qabaatım.
Mieko-chan o vaqıt iç bir yaramay şey yapmadı.
Meniñ depressiyağa tüşip, Mieko-cannı utandırmağa tırışqanım yañlış edi... Men yerimden çıqqan kibi oldım.
Ne içün oña böyle bir şey yaptım?
O, meni o qadar seve edi ki, mektepten soñra evge kelmey edi ve meni bekley edi... Tanabata festivaliniñ kününde bile, o, maña aşağılayıcı bir mesaj yazsa da, menim prensesim olmaq istegenini ayttı.
Amma meni qabaatlamaq yerine, siz... hocam meni cesaretlendirdi.
Altıncı sınıfnı bitirgen künümde sen maña: "Sen menim balam kibisiñ", - dedin bile.
Men hocamnı sevdim.
Belki de men seni "ana" olaraq degil de, Mieko-chan kibi sevgen edim.
Çoq vaqıt bekar olğanıñnı eşitkenimde... Men, büyügenimde, aqayıñ olmaq isteycegimni bile tüşündim.
Men... eger daa bir kere Mieko-can ile körüşsem, onı ürmet etecem.
Men onı, elbet de, bahtlı etecem... Söz berem.
Mieko endi özüni yalıñız ve kederli duymasın.
Müellimimni tüşünip, Mieko-can ile körüşecek künni beklegende, er kün çalışmağa ve er kesnen subetleşmege lâqayt qalmayıp, elimden kelgenini yapacam.
Müellim... Yarın tekrar körüşe bilem, öylemi?
Bu öyle bir pis mektüp, amma onı yazmaq içün elimden kelgenini yaptım.
Men Mieko ile kene dostlaşqanımıznı körmeni istedim... tek bundan peşmanım.
Amma, Mieko-can ile tekrar körüşip, yahşı dost olsaq, Mieko-can ve men seni körmege ketemiz... hocam.
Men yarın erte turam, şunıñ içün endi yatam.
İyi geceler, muallimim.
1982 senesi sentâbrniñ 22, aqşam saat 8:00 Ryosaku Takada 」
