48-nci bölük
Bu yılnıñ Ekinoksı... 1982 senesi sentâbr 23 künü küz teñlemesi künü ve bayram edi.
Bu künde, oquyıcı Suzuki ile eñ yaqın olğan ekinci sınıf talebeleri arasında "avtobus seferi" planlaştırılğan edi.
Çünki ekinci sınıf talebeleri öz usulları ile Suzuki oca içün elinden kelgenini yaptılar, o ölmezden evel onı baqqan edi, onıñ içün oña yazğan mektübi o künü oca evine teslim etildi. O, doğrudan-doğru olarnıñ öz ellerinen teslim etilecek edi.
Ve bu, olarnıñ "D Tapınağı" mezarlığını ziyaret etmesiniñ maqsadı edi, anda Suzuki oca defin etilgen edi, ve o nazik oca ile "tekrar birleşüv" edi.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Küzge teñ kelgen künniñ ertesi künü Ryosakunı mektepten soñ müdirniñ ofisine çağırdılar.
O, qapını qaqıp, odasına kirgende, yañı müdir, oca Nakano, Ryosaküge özü çay yaptı ve atta özü azırlağan tatlılarnı teklif etti.
Rahat körüngen oca Ryosakuğa çay ve tatlı teklif etti, özü de pirinç krakerni aşap, Ryosaku ile laf etti.
"... Ryosaku-kun. Ustaz Suzukiden siziñ aqqında çoq eşittim. O, menim talebem edi. O, samimiy ve aqıllı qız edi, dostlarına yahşı yanaşa edi... er kes onı seve edi. O, pek sevilgen edi. Soñki sefer çalışqan A başlanğıç mektebi de onıñ alma materı edi".
Ryosaku bunı aytqanda, müdirniñ közleri nostalgik hatıralarnen tolu uzaqlarğa baqqan kibi oldı... O, oca Suzukiniñ oña nisbeten teren sevgi ile tolu nazik "hatırlamasını" kördi. Sanki... böyle bir şey oldı.
Yoşiko-kun... menim ğururlanğan talebem edi. O, o qadar yahşı bir bala edi ki, onı ne yerge yollağanıma baqmadan, iç bir vaqıt utana edi. O, menim kibi "öğretmen" olacağını eşitkenimde... Men: "Bu onıñ içün mükemmel bir iş", - dep tüşündim. Eminim ki, Yoshiko-kun tanış olğan bütün balalarnı bahtlı yaşayışqa alıp baracaq. ”
Ryosaku, müdirniñ çıqışı sayesinde, kene de Müellim Suzukiniñ acayip şahsiyetini ögrendi, ve böyle acayip oca ile tanış olmağa imkân bergen içün, kene de Allahqa minnetdarlığını bildirdi.
"... Men pek bahtlı edim!"
O, bunı teren duyğan edi.
