40-ncı bölük
"Mieko-can... ne içün...?"
Acığa dayanıp, ayaqqa turğan Ryosaku, Miekonıñ ondan uzaqlaşqanını körip... Ebet, anda, U özenindeki köpürniñ yanında, Mieko kibi tanış bir şahısnı kördi...
" Ah...Suzuki oca!? "
(Ryosaku-kun...)
... Ryosakunıñ aqlına ocañnıñ yımşaq sesi kele.
Ve Mieko ocağa kete...
Müellimniñ yüzü biraz yalıñız köründi.
Müellimnen qol tutaşqan Mieko, Ryosakuğa ocağa oşağan kederli ve acınıqlı bir şekilde baqtı, ve ekisi közlerini bir-birine tiktiler ve yavaştan ve sessizce Ryosakudan uzaqlaştılar.
(Ryosaku-kun... Ryosaku-kun, meni bağışlañız... Men kerçekten apiste... Men...)
Ryosaku şaşmalap turğanda, oca sesiniñ sesi kene onıñ başına kele.
Ryosakunıñ közünden ekisiniñ yalıñız şekilleri ğayıp oldı.
"... Müellim!! Mieko-can!!... Sen qayda ketesiñ!? Ne içün... ne içün...
Kelecek sefer oyanğanda, hastahanede yata edi.
