37-nci bölük
... Ne qadar vaqıt keçti?
Ryosaku, yüzüniñ yarısı ve sol qolunı tüşken mektep qapısı yanında yerde qaldırıp uyandı.
Mektep bağçasınıñ qum taneleri yüzüme yapışıp qaldı ve sol elimniñ arqa tarafı canlandı...
O, olarnı çetke çekti ve yavaş-yavaş daa ağrılı başını çevirip, etrafqa baqtı.
... Lâkin mektep azbarında Ryosakudan ğayrı kimse yoq edi.
Tek o degil, mektep binasında kimseniñ izi de yoq edi.
(... Bu ne demek ola bile?)
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Kederlengen soñ, Ryosaku sınıfdaşlarınıñ ve yañı sınıf ocasınıñ onıñ içün qasevetlengenlerini eşitken edi.
... Atta acele yardım maşnasınıñ sirenası bile uzaqtan eşitile.
Lâkin... onıñ etrafında tam bir boşluq bar edi.
O, bu yerde kimseniñ bulunmasını sezemez.
Ryosakuğa tarifsiz bir qasevet tüşse de, onı sarıp alğan bu qorqunçlı vaziyetten tezce çıqmağa istedi.
Soñra, eminliksiz, mektep qapusından çıqtı ve mektepke ketken adet üzre ketken yolnen ketti.
Ryosaku o yerde nostalgiyalı qıznıñ "arqadan baqışını" kördi.
