32-nci bölük
Yaznıñ başındaki taze ava sönmekte edi, yağmurlı mevsimniñ adımları ise yavaş-yavaş yaqınlaşa edi.
Ryosaku er kün erte turıp, damnıñ üstündeki ve tereklerniñ üstündeki kovalarğa yağğan yağmurnıñ sesine uyana.
Ryosakunıñ qulaqlarına, gece olmasa da, artından pirinç tarlasından kelgen qurbağalarnıñ canlı refrenini endi eşite edi.
Ryosaku er vaqıt yağmurlı künlerni seve edi.
Bundan evel...
Amma şimdi... Mieko ğayıp olğan soñ, Ryosakunıñ tek yeri o "kitaphane"dir.
Yañı birinci sınıf talebeleriniñ "dünyamızda bahar" keyfi olğan ve istekleri kibi oynay bilgen mektep azbarında, Ryosakunıñ "varlığı" Mieko sureti ile birlikte sessizce ğayıp ola.
Dünyada öz yerini coyğan Ryosaku, soñunda nostalgik "kitaphane"de qurtuluş "yerini" qıdırdı, mında o, sevimli Mieko ile yağmurlı künlerde resim kitaplarını oquy edi.
Altıncı sınıf talebesi olğan soñ, Ryosakunıñ yañı birinci sınıf talebesi ile "tatlı keçken bir rüyası" bar edi, ve qısqa vaqıt devamında olsa da, biraz tınçlıq taptı.
... Lâkin, Ryosaku yañı birinci sınıf talebelerinden aqiqiy "sevgi" alamadı.
Duygusal yaraları daa tolusınen tüzelmegen Ryosaku, Mieko ve Ryosakunı sarıp alğan "kitaphane"ni ziyaret ete ve künden-küne tez ğayıp olayatqan "Mieko kokunı" çaresizce taqip ete. Bu tabiiy bir inkişaf edi, dep aytmaq mümkün.
O, Mieko ile beraber mektep azbarında yerini coyğan adam içün...
