2-nci bölük
Ryosaku yekâne bala edi.
Ana-babasınıñ çoq sevgisi ile terbiye etilgen, o, pek yahşı oğlan edi, amma özü biraz eksantrik bala edi.
O bala bağçasında olğanda, ana-babası oña derslik berdi.
Ayvanlar, balıqlar, ösümlikler, insan bedeni, dünya ve kâinat... Bu seriya ilim, ayatiyat ve etraftaki müit saasından, meselâ, coğrafiya ve Yaponiya tarihından ibarettir.
Balalıqtan bala kitapları ve resim kitaplarınen tanış olğan Ryosaku, bu resim kitabına birden aşıqtı.
O, balalıqta pek yahşı hatırlağanı içün, bu şeylerge kün-künden baqıp, aqlına bilgi toplay edi.
Başlanğıç mektep derslerinde, ilim ya da içtimaiy fen derslerinde bu çeşit bilgilernen bağlı şeyler taqdim etilgende, o ğururlana ve dey: "Oca, men bunı endi bilem!"
Soñra, başqa balalarğa derslerde bilgenlerini ezberlemege izin bermege pek istemeyler.
...menlikniñ ifadesidir.
Tabiiy ki, onıñ sınıfdaşları yoq edi.
Boş vaqıtları o, kütüphanede qapını qaqıp, sessizce oquy, diger balalar ise mektep azbarında top oynay ve gizlene.
O, ayrıca, aşırı "kolleksiya adetine" saip edi.
Ultraman silâlarını ve gacha-gacha oyuncaqlarını bütün çeşitleri olğanına qadar topladı.
Çoq bala balalıqta pul ve model demiryollarını toplamağa alışqan, amma Ryosakunıñ alında, bu kollektsiya qorqunçlı bir mania ile yapılğan.
"Mükemmellik" degen şey barmı?
