28-nci bölük
Mezun etüv merasimi bir şeysiz keçken soñ, ertesi künü üçünci yarım yılnıñ "qapatıluv merasimi" oldı.
Altıncı sınıf talebeleri tünevinki mezuniyet merasimini muvafaqiyetnen yekünlediler ve "yañı orta mektep talebeleri" olaraq yañı dünyağa quvançnen yol aldılar.
Aprel ayında Ryosaku ve beşinci sınıf talebeleri K başlanğıç mektebiniñ büyük talebeleri olacaqlar.
K başlanğıç mektebinde qapatıluv merasimi soñra vedalaşuv merasimi ola.
Bu sene mektepten ketken ocalar, şimdiki talebelerinen vedalaşmaq içün, biri-biri artından sanağa çıqalar.
Olarnıñ arasında tek Ryosaku ve beşinci sınıf talebeleriniñ sınıf ocası Kitano degil de, aynı zamanda Miekonıñ birinci sınıf talebeleriniñ sınıf ocası Yoşiko Suzuki de bar edi.
Müellim Kitano, prefekturanıñ cenübiy qısmındaki A orta mektebine orta mektep ocası olaraq keçirilecek... ve Müellim Suzuki de aynı şeerdeki A başlanğıç mektepke keçirilecek.
Niayet, ocalarnen vedalaşmağa vaqıt keldi... Oca Kitano Ryosakunıñ omzuna taba ve bir qaç söz ayta.
"... Elinden kelgenini yap!"
Bu adiy oca Kitanoğa has olğan sade bir vedalaşuv sözü edi.
Lâkin, bu, Ryosakuğa qarşı bir şahıs olaraq alğan "qattı baqış" degil edi.
Kitano oca, Ryosakuğa sınıf ocası olğanından berli köstermegen sıcaq ve yımşaq baqışlarnen baqtı.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Ve Ryosaknıñ, Mieko ile yolları ayırılğanından berli, eñ acınıqlı ayrılıq anı oldı.
Ryosakunı bugünge qadar desteklegen, onı cesaretlendirgen ve zor vaqıtlarda onıñ yanında olğan sevgili oca Suzuki mektepten ketti...
(Bu acınıqlı "zarar"nı tekrar is etmem kerekmi?)
Ryosakunıñ eñ büyük ittifaqdaşı olğan ve onı qaytqan "ayvançıqnıñ" kirli ellerinden qorçalağan küçlü ve nazik bir hayırsever.
"... Ryosaku-kun, sağlıqlı olıñız. Asılında, men seni daima öz balam kibi duya edim. Sen pek tatlı ediñ. Ryosaku-kun, sen öyle namuslı ve yahşı bir balasıñ...
Oquyıcı bunı ayttı ve o künü kibi Ryosakunı köksüne sarıp aldı.
(... Onıñ pek hoş bir qoqusı bar.)
Miekodan farqlı, şeftali kibi yımşaq bir qoqusı bar...
Minegishi-san Ryosaku-kunnı ne içün saylağanını añlayım, dep tüşünem.Er saba meni körgende, quvançnen ayta: "Bugün kene Ryosaku-kunnen oynaycam!" O, Ryosaku-kunnı sevgen edi"...
Bu sözlerni aytqanda, oca Ryosakunıñ başına sevgi ile urdı.
"O, Ryosaku-kunğa sağlığı yahşı olğanını kösterecek. Soñra sizge yazacam ve Minegishi-sanıñ yañı mektebi ve adresini aytarım. O vaqıtqa qadar... lütfen biraz bekleñiz. Onı maña ber. Şimdilik sabırlı olıñız. Bağışlañız, Ryosaku-kun... "
O künü kibi oca közlerinde sıcaq yaşlar bar edi... ve Ryosakunnıñ közlerinde de.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
O künü, Ryosaku gece kökke baqıp, sayısız parlağan yıldızlarnıñ parıltısını kördi...
Adiy parlaq parlağan bir yıldız... bu, şübesiz ki, oca Suzukiyniñ yıldızıdır.
Ve, onıñ altında, eki yıldız, sanki bir-birine ornaşqan kibi parlaylar... eki yıldız, bir-birine uyğun parlaylar, hocanıñ nazik, lâkin küçlü yıldızı tarafından közetileler...
... Ryosaku bu eki yıldızğa bir tilek tiledi ve kene de Miekoğa sevgisini ant etti.
