26-ncı bölük
Ryosaku meydançıqta körüne.
Soñra közleri, o künü Mieko tarafından yazılğan sevgi mektübi ile bambuk terekleri olğan yerge baqtı...
Ryosaku başını köterip, Miekoğa nisbeten tevbe duyğusını yañıdan doğurğanda, artından bir ses eşitti.
Miekonıñ sınıf ocası Suzuki anda tura edi.
O, gimnaziyanıñ yayınlav odasında temizlemek içün qaldı. O, oña baqtı... Ryosaku, ekinci qattaki odanıñ penceresinden.
"... Takada-kun, endi sınıfqa qaytayıq".
Amma Ryosaku, Suzuki oca onı böyle yapmağa çağırsa da, o yerden ketmege istemedi.
"Şimdi Takada-kunnıñ nasıl duyğularını añlayım. Bu yerde Minegishi-sannıñ hatıraları bar. Degerli hatıralar... "
"Müellim... Mieko-can şimdi... "
Ryosaku laf etmege başlağanda, oca sözüni böldi ve Ryosakuğa baqtı.
O, ondan ne soramaq istegenini tam olaraq bile edi.
"Yoq, yoq, Ryosaku-kun. Şimdilik yoq. Onı tek başına qaldırıñız. Añlaysıñızmı? Minegishi-sannıñ duyğusal yaraları alâ daa tüzelmedi".
... Müellimniñ közlerinde yaşlar bar edi.
Ve bir darbe... o, doğrudan-doğru ocalarnıñ yanağına tüşti.
"Men añlayım. Eminim, o künü Ryosaku-kunğa cinler ücüm etti. Amma, eger Ryosaku-kun ve Minegishi-san şimdi körüşse ediler, menimce, bu ikiniz içün daa acınıqlı olur edi". ...? Onıñ içün, Ryosaku-kun, onı şimdilik raatsız etmeni isteyim. Bu menim ricamdır"...
Ryosakunıñ da közleri yaşnen tolu edi.
"Er şey yahşı, Ryosaku-kun. İstegen qadar ağlap olasıñ. Ve Minegishi-san duyğusal yaralarını iyileştirgenine qadar bekleñiz. Vaqıt... Eminim ki, bunı tek vaqıt tedaviyleycek".
Bu sözlerden soñ oca Ryosakunı quçaqlap quçaqladı.
Ryosaku, Miekanıñ soñki mesajını oquğanda kibi, Suzuki ocağa ağlap başladı.
