21-nci bölük
"Bir vaqıt ağlağan soñ, o dedi: "Men evge ketem". Men oña: "Baq, evinden birisini çağırıp, seni almağa ketiririm", - dedim. Soñra bir şey aytmayıp, közlerime baqtı... O, emşireniñ ofisinden areketsiz çıqtı. ”
Ryosaku, yumruqlarını qattı sıqıp, oca Suzukiniñ sözlerini diqqatnen diñledi.
Şarq kirişinde, men ayttım: "Men siznen beraber evge ketecem". Amma o, maña baqmayıp, evden çıqıp ketti. Yatay bar oyun donatmalarınıñ ögünde... evet, menimce, o yerniñ etrafında edi. O, bu yerge qadar yürdi ve... anda toqtadı. ”
Ustaz Suzuki pencerege işaret etti... o künü Ryosaku oña qarşı tebessüm ile qaçqanda, oña suvuq yanaşqan yer edi.
Soñra o, mektep binasınıñ ekinci qatına, beşinci sınıf sınıfınıñ etrafına baqıp, közyaşlarını silmey, kene ağlap başladı. Tekrar-tekrar artqa baqıp, yalıñız qalğan edi. Men tek susıp, onıñ artına baqıp olamay edim... ”
Ryosaku, Miekoğa zarar ketirgen ve oña olğan sevgisini aşalağan acımasız areketinden sebep, özüni qabaatlı duya, onı diñley, bedenini titrete edi.
