20-nci bölük
O künü mektepten soñ, Ryosaku mektep binasınıñ ğarbiy kirişinden mektep qapısına qadar yürgende, onı Miekonıñ dostları olğan bir qaç qız toqtattı.
Qızlar Ryosakunıñ mektep binasından çıqmasını bekley edi.
"Takada-san, sınıf ocamız, Suzuki, telefon ete. Birinci sınıf sınıfında seni bekley", - dey.
Ryosaku ayaqqaplarını kiyip, birinci sınıf sınıfına kirgende, yüzünde gizemli ifade olğan oca Suzuki, Ryosakuğa baqtı.
"Hey, Takada-kun. Seniñ içün sağ oluñız. Ne oldı...?"
Ryosakudan birden bir sual soradılar.
Bugün Mieko Minegishi bir aftadan berli ilk sefer mektepke keldi. O, er keske birer-birer qalem berdi. O, sınıfdaşlarına: 'Bugünge qadar yardım etkenleriñiz içün er keske teşekkürler bildirem,' - dedi".
"Eh!?" - dep soraylar.
Ryosaku, Suzuki mualliminiñ ikâyesi acayip olğanını anda sezdi.
Men bellesem, bu mektep oyunından soñki kün edi... o, o künü mektepke kelgende, sınıfta kustı. Men de dedim ki, Minegishi-san, eger yahşı degilsen, lütfen evine ket. Men oña dedim, amma o ketmege istemedi. O, derske barmağa tırıştı, amma özüni yahşı is etmegen edi. Onıñ içün men, onı evge alıp ketmezden evel, onı emşireniñ ofisinde dinlendirmege qarar berdim ve tınçlanmasına izin berdim. ”
Ryosaku Suzuki oca sözlerini sessizce diñledi.
Semestr ortası teneffüsinden evel qasevetlendim ve onı baqmaq içün ekimniñ ofisine bardım. Soñra, başı aylanıp, yataqtan turdı ve şarqiy kirişke doğru yol aldı. Onı qaytarmaq içün acele ketkenimde, o ağlap başladı. "Çünki Ryosaku-kun bekley"... dedi ve meni diñlemedi.Onı qolundan tutıp, qaytarmağa tırışqanımda, qorqunçlı bir baqışnen maña baqtı. Parlaq qırmızı közleri ile. ”
Bu qadar eşitken Ryosaku, o künü közleri ne içün qırmızı olğanını añladı.
O, Ryosaku ile körüşmege o qadar istekli edi ki, yatay bar oyun donatmalarına barıp, onı közyaşları ile bekledi.
Bu er şey degil.
Ryosaku kibi, sağlığı zayıf olğanına baqmadan, mektepke barmağa mecbur oldı!
Bundan da ğayrı, o Ryosakudan daa beter hastalanğan edi, o, sınıfqa kirgende birden kusıp başladı.
`` Niayetinde, o, yarı müddetten soñ, öğle vaqtına qadar yatıp yattı, amma öğle vaqtında o, şarqiy kirişke evelkinden daa çoq sarsıldı.Onı endi toqtatıp olamadım.O, öğle vaqtından soñ ekimniñ odasına qaytqan soñ, ağlap başladı.Amma, onıñ ağlav şekli yarı müddetten evelkinden farqlı. ”
Niayet, Ryosaku ayaqqa turmağa qarar berdi.
