17-nci bölük
Ryosaku mektep meydanında kezinti yapa.
Az vaqıt keçken soñ, Mieko yatay çubuqqa tayanıp köründi. Ryosakunı körgen soñ, er vaqıtki kibi gülümseyip, yanına yüre. Bazı sebeplerden onıñ közleri qırmızı.
Ryosaku, Miekoğa közlerini tikken vaqıtta, "ayvan" niayet Ryosakunıñ omuzına tüşti.
Onıñ yüreginde büyük bir şey deñişti.
Bu... pek yaramay ve qaranlıq bir duyğudır.
Bu vaqıtta, Ryosakunıñ yüregi böyle edi: "Onı bir şeyden qasevetlengenini köstereyik, añlaşılmamazlıq yaratacaqmız ve onı raatsızlaycaqmız".
"Eger o maña yaqınlaşsa, oña bir baqam ve onı körmeyim".
Onıñ aqlına öyle adiy ve sadistik fikirler keldi...!
Mieko er vaqıt kibi tebessüm etip, Ryosakunnıñ qolunı tutmağa tırışqanda, o, qolunı çetke çekip, Miekoğa "kirli" bir şeyge baqqan kibi baqtı.
Soñra, teatr tarzında, öz sınıfına ayaqlarını çevirdi, bu sefer başı aşağı edi.
Ryosaku onıñ qolunı çekip alğan vaqıtta, Mieko qorqıp, istemeden keri çekildi.
O, ne olğanını añlamadı.
O, şaşıp qaldı ve Ryosakunıñ sırtını körmekten başqa çaresi qalmadı.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Erteñki teneffüs vaqtında Ryosaku kene Miekoğa kete.
Ve Miekoğa "Orta kesüv" kibi yanaşalar.
" Ryosaku-kun, bir şey tersmi? "
Ryosaku, oña böyle bir ifade ile kelgen Miekoni kene de suvuqtan itekledi.
Ekinci kere olsa, bu endi "hata" ya da "vaqtınca delilik" degil.
Bu Ryosakunıñ "nieti" edi.
Mieko, Ryosaku tarafından oña qarşı suvuq davranılğanını hatırlamay, ağızını sıqıştıra ve Ryosakunıñ sırtına kederli qırmızı közlernen baqtı.
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Bundan soñ o pek az hatırlay.
Tek bir şey bar... Mektepten çıqqan soñ er kün Ryosakunı beklegen Mieko o künü mektep azbarında yoq edi.
Ryosaku evge nasıl kelgenini bile hatırlamay.
Endişelendi, Miekanı ziyaret etmek içün onıñ evine bardı... elbette, bunı hatırlamay edi.
Oyanğanda saba edi.
