98-nci bölük
Ve böyleliknen uzun gece soñuna keldi... Kahvaltıdan soñ, Liza Ryosakunen vedalaşıp, orta mektepke ketti.
(Belki de Lisa-chan Mieko-channı pek begenmey. "Oña bar!" kibi şeyler ayta edi. onıñ uyqusında... Amma olar eñ yaqın dostlar edi, bu sebepten kederli. Doğrusını aytqanda, Lisa-chan menim aqqında ne tüşüne? Bu, Mieko-chan aqqında mında yaşağan er keske bir şey aytmağa daa zorlaştırdı...)
Bu fikirlernen Ryosaku saba Lisanıñ ana-babasını qarşıladı, olarnen ve Lisanen beraber kahvaltı etti, soñra Lisanı yollağan soñ, iş urbasını kiyip, anda çiftlikte çalışmağa başlaycağını tüşüne edi.
Soñra qapı qaqıldı ve Lisanıñ babası Keniçi kirdi.
"... Ryosaku-kun, bağışlañız, amma bugünki iş lâğu etildi. Büyük maşinanıñ tamir işleri daa bitirilmedi. Şunıñ içün, lütfen, bugün raat olıñız".
"Aqiqatenmi? Men endi azır edim, coşqunlıqnen tolu edim...
"Men bellesem, olar onı bugünki künge qadar tamir etecekler. Soñra, yarından başlap, biznen beraber büyük maşinada ketip, patateslerni cıymağa yardım eteceksiñiz. Bütün kün turıp olacaqtırsıñ, yani başta ağır olacaqtır".
"Ebet. Elimden kelgenini yapacam. Keniçi-san içün yük olmaycam".
"Ebet, teşekkürler. Ryosaku-kun, menimce, Siz Shihoro-çodaki Cemiyet Merkezinde evelden añlatma aldıñız, amma mında iş "yui" dep adlandırıla... qomşu çiftçiler paralarını birleştirip, büyük bir ekim maşnasını kiralaylar, ve ondan soñ ekimlerni nevbetnen alalar, bugün bu qorantanıñ tarlası, bugün o qorantanıñ tarlası... ve böyle devam ete, er kün. Ne de olsa, bu kibi maşinalar on millionlarnen yenni teşkil ete... kimse birisini özü satın alamaz".
"Oh, añlayım... "
"Doğru aytasıñ. Biz, taqımımıznıñ diger çiftçilerinen beraber, epimiz yahşı añlaşamız, ve beraberlikte bir-birimizniñ tarlalarını idare etemiz ve bir-birimiz içün hasıl toplaymız. Ve, Ryosaku-kun... bu iş tam olaraq "sabaha qaranlıq olğanda" başlana, ve gece, atta tünevin qaranlıq olğanda bile, biz gecegece çalışamız, tarlalarnı yarıqlarnen aydınlatamız. Alışqanına qadar bu pek qıyın..."
"Men añlayım. Men añlayım. Amma elimden kelgenini yapacam. Mektepte olğanda bile, alışmağanıma baqmadan, çiftlikte çalışmağa tırıştım..."
"Ebet, işte böyle! Narazılıq etmeñiz. Yapıp olamasañ bile, men seniñ üstüñde qıçırmaycam, Ryosaku-kun. Elinden kelgenini yap".
"Ebet! Elimden kelgenini yapacam!"
"Teşekkürler... Bu arada, Ryosaku-kun, biraz Lisa aqqında laf ete bilemizmi? Bu işni bitirip, raatlana bilesiñiz".
"Ebet. Men añlayım".
"Yuuko yaqında şeer cemiyeti ile körüşüvge baracaq, o vaqıt oturğan odada laf eteyik".
Böylece, Ryosaku ve Lisanıñ babası Keniçi, Lisanen bağlı müim meselelerni ciddiy ve ciddiy şekilde muzakere ettiler.
