94-nci bölük
Ryosakunı Keniçinıñ apayı qapıda qarşıladı.
Lisanıñ anası bir vaqıtları Keniçiniñ aynı mektepte sınıfdaşı edi, onıñ adı Yuuko edi.
"Bu sensiñ, Ryosaku-kun! Bayağı vaqıt keçti... Ne qadar yıl keçkenini merak etem. Bayağı vaqıt keçti".
"Bir vaqıt oldı. Bağışlañız, siziñ ile bağda degil edim... "
"Er şey yahşı. Er kes meşğul. Er kesniñ vaziyeti deñişe. Amma, Ryosaku-kun, sen daa da beter oldıñ... Liza da ösüp yetişti".
"Ebet, Yuuko, oturğan odada ne yapqanımız aqqında laf eteyik. Ryosaku-kunnı anda qaldırğanım içün özümni yaramay duyam. O, uzun yolculıqtan yorulğan".
"Doğru... Men diqqatlı olmadım. Ryosaku-kun, lütfen sakin ol. Lisa aqşam qaytır. Eminim, sizni körgenine pek quvanır. Seni pek körmege istegenini ayta edi"...
Lisanıñ babası ve Ryosaku çay ve qave içip, biri-biriniñ vaziyetini ve bugünge qadar olğan ilerlevini añlatıp, subetleşmege seve ediler.
Tabiiy ki, Ryosaku Mieko ve Rika ile olğan vaqia aqqında bir şey aytmadı.
O, öz-özüne, hususan, Mieko ile duyğusal birleşüvi aqqında Lisağa bir şey aytmamağa söz berdi.
Eger o böyle bir şey aytsa, bu yalıñız Lisanen degil de, onı quvanç ve sıcaqlıqnen qarşılağan ana-babasınen de yaramay bir izlenim yaratacaq.
Aqşam.
Liza orta mektepten evge qaytqan soñ, qapı qaqqanını eşitmek mümkün edi.
"Men evge keldim".
"Hey Lisa, hoş keldiñiz. Evimizge şimdi hususiy bir musafirimiz kele. Tahmin etiñiz, kim bu...?"
"Huh...? - dep soraylar. Kim, kimniñ?"
"Pampakapaah! Ryosaku-kun keldi!"
"Ryo-chan!? Sen öyle deysiñmi, baba? Kerçektenmi?
"Oh... Lisa-chan, çoqtan körüşmedik! Nasılsıñ...?"
"Men şaştım... Bu kerçekten Ryo-chan. Men pek quvandım! Ne qadar yıllar keçti?"
Böyle deyip, Lisa oturğan odasınıñ divanında oturğan Ryosakunıñ yanına qaçtı ve qollarını onıñ boynuna sarıp, bedenini onıñ boynuna bastı.
"Lisa-chan... Keniçi-san ve Yuuko-san da seyir ete. Men pek utandım".
"Ne oldı? Yani, menim içün ödevlerim içün kanji yazğanda, men er vaqıt seni böyle quçaqlay edim".
Asılında, Lisa Ryosakuğa özünen yaptırğan ödevlerni yaptırdı, misal içün, kanji harflerini yazmaq.
O, Lisanıñ ödevleri içün kanji harflerini yazmağa diqqat etkende, Lisa er vaqıt Ryosakuğa böyle yapışa edi, artından yapışa edi.
"... Lisa-chan, sen alâ daa diqqat qıdırasıñ... Men içün seniñki kibi kanji yazmaq pek qıyın edi, çünki yazışıñ o qadar yaramay"...
"Oh, ne aytmaq isteysiñ? Ryo-çanıñ yazısı da menimki kibi kirli, öylemi?"
"Hahaha. Men bunıñnen eminim. Sen haqlısıñ".
Ryosaku ve Liza o vaqıtları olğan çift olaraq keri qaytıp oldılar.
Ve Mieko kibi uzun olmasa da, soñki sefer körgenimden berli bayağı ösken edi, ve qısqa saçları oña mükemmel kelişken edi, ve Mieko kibi güzel bir qızğa çevirilgen edi.
Mieko kibi, onıñ da sesi balalıq sesini saqlap qaldı, amma o, ep bir güzel soprano sesine çevirildi, em de büyük qadınnıñ cazibesine saip oldı.
Yemek vaqtında Ryosakunı qarşılamaq içün büyük bir "yemek" ötkerildi, ve sofra Keniçi tarafından tanılğan "matagi" (dağ avcısı) tarafından atılğan ayvan ve yaban domuzları ile tolu edi.
Ryosaku daa evel ne ayvan, ne de yaban domuznı aşamay edi, onıñ içün ilk sefer ne qadar lezzetli olğanını körgeninden pek quvandı, ve onı böyle sıcaq qarşılağanı içün Lisa qorantasına minnetdarlıq bildirdi. O, hayal kibi bir an keçirdi, bazı vaqıtları közyaşları aqa edi.
Ryosakuğa yerli Tokachi şarabını da içirdiler... ve biraz sarhoş olıp, hamamğa kirdi... saçını yuvıp, mırlayıp turğanda... arqasında birisiniñ turğanını sezdi.
