93-nci bölük
Ryosaku maşinada yürgende, şeerden şimdige ve uzaqqa ketken, etrafında yayılğan keñ, güzel tarlalar ve ormanlar - rüzgârdan qurtulğan yerler - tarafından yaratılğan şaşılacaq bir farqlılıq kördi.
Ve soñra şarqtan ğarpqa, şimalden cenüpke doğru uzanğan, sanki bir ükümdar tarafından çizilgen, endi olar ketken yol bar edi.
(T prefekturasında doğğan şeerimde böyle manzaranı körgenimni hatırlamayım. Orman olmasa edi, men kökke qadar körer edim.)
Bir qaç vaqıt yol yürgen soñ, yengil yük maşinası, tınç ve şimal manzarasına saip güzel bir evge keldi.
Bu yer Kamishihoro şeeriniñ şarqında yerleşe, sakin ve taze avası bar... Ryosakuğa şimaliy topraqlarda "köy hocalığı mekke"si kibi körüne edi.
Şırıl-şıpırıl mavı kök ve çimenlerge oşağan soñsuz tarlalar... ve rüzgârdan qorçalanğan iğmeşli ağaçlar tarlalarnı seve-seve baqıp turalar...
(Ahh... ne qadar güzel manzara. Bu, muhteşem "tabiat albomına" baqmaq kibi bir şey. Lisa-chan, sen böyle güzel bir müitte yaşaycaqsıñ...)
"Ryosaku-kun, ne oldı? Uzaqlaşasıñ".
Ryosakunıñ babası omuzına bir urdı, ve Ryosaku aqlına keldi.
"Afu etiñiz, Keniçi-san. Bu manzara o qadar güzel edi ki, oña baqmadan turıp olamadım".
"Hahaha, öyle degilmi? Bunı özüme aytmaq acayip kelecegini bilem, amma menimce, bu yer bu civardaki eñ güzel yer... ya da belki de aytmaq kerek, bu bayağı meşur yer".
"... Bu kerçekten de güzel bir manzara.... Men doğğan şeerim T prefekturasında böyle temiz, yañı bir manzara tapıp olamayım".
"Doğru... Ryosaku-kun maña bunı aytqan soñ, etrafıma baqıp añladım... Evimiz ğayet güzel bir yerde yerleşe, ve men pek tesirlendim. Er alda... Evde ne yapqanımız aqqında laf eteyik. Lisa aqşam qaytır".
