92-nci bölük
"Oh! - dep ayttılar. Bu Ryosaku-kun! Bayağı vaqıt keçti... "
Lisanıñ babası Ryosakunı körgende, quvançtan baqtı.
Aslında, iş ve diger mecburiyetler sebebinden o, körüşüv vaqtına bayağı keç keldi, Ryosakunı "bekletip" qaldırdı.
"Keniçi-san! Evinizde qalacağımnı iç bir vaqıt tüşünmegen edim".
Ryosaku ev ödevinde Lisağa yardım etmek içün evine barğan soñ, babasınen pek yaqınlaştı ve olar bir-birine öz adlarınen bile hitap ete ediler.
"Vay, ne qadar tesadüf, ya da belki de Allahnıñ bir şakası, bir istek. Ah ha ha ha... "
"Bu kerçek. "Aqiqat uydurmadan daa küçlüdir" degenleri buña mındadır?"
"Ebet, siz haqlısıñız. Ryosaku-kun, seniñ alâ daa yahşı mizah duyğusıñ bar".
Lisanıñ babası daa genç edi.
Orta mektepni bitirgen soñ, şimdiki ömür arqadaşına evlendi ve tezden Lisa doğdı.
Toy vaqtında, onıñ apayınıñ qarnı endi büyük edi, ve Lisanıñ "bekleme vaziyeti" bar edi, böylece o, Ryosaku ve tıştaki diger insanlarnen er vaqıt körüşip ola edi.
Ryosaku bu sefer yoluna kelgen "baht" içün kerçekten quvandı.
Lisanıñ babası, şay ve dost canlısı ola, onıñ içün çiftlikte çalışqan Ryosaku, evinde samimiy şekilde qabul etilecek.
Ryosaku emin edi ki, Lisanıñ babası oña çiftlikte nasıl çalışmaq kerekligini ögretecek ve onı anda raatlıqnen çalışmağa mecbur etecek.
Ve Ryosaku... er şeyden ziyade, o, Lisa ile birleşkeninden quvandı.
"Bu arada, Keniçi-san. Lisa-chan ne yapa? Onıñ alı yahşımı?"
"Ebet, o yahşı yapa. Soñki vaqıtları meşğul edim, Lisa sizge muracaat etmegeni içün afu etiñiz. Lisanıñ öz meseleleri bar edi... Bugün mektepten qaytqan soñ, siznen tekrar körüşecem".
"Sağ olıñız. Men çoqtan berli ilk sefer Lisa-chan ile körüşip olam. Men onı soñki kere körgenime qaç yıl oldı, dep tüşünem..."
Bu vaqıtta, Ryosaku, Lisanıñ babası Keniçiniñ parlaq ifadesine bir anlıq bir kölge tüşkenini kördi.
(Lisa-chanğa bir şey oldımı? Keniçi-san-nı iç bir vaqıt bu qadar kederli körmegen edim...)
Biraz raatsızlanğanına baqmadan, Ryosaku, Lisanıñ babası ketirgen yengil yük maşinasına otura ve olar doğru Lisa evine keteler.
