90-nci bölük
Ryosaku ve onıñ taqımı, saba tuman içinde poyezdden tüşkende, körgen ilk şey, qurulğan balıq, qurulğan mürekkepbalığı, meyva ve sebze satqan bir gruppa satıcı edi.
O vaqıt, Sapporo stantsiyasınıñ platformasında, bu satıcılar anda-mında küçük qavehaneler qurıp, ya da müşterilerge balıq ve diger aş mahsulatlarını satıp, olarnı çağıra ediler... Reiwa devriniñ noqtaiy-nazarından baqsaq, bu nostalji ile tolu bir manzara edi.
Ryosaku, uyqusız qalıp, satıcığa boş baqıp turğanda, Mieko ile K başlanğıç mektebinde o oquğan vaqıtta TV reklamasında böyle bir sahneni körgenini hatırladı.
(Bu sahnada bir çoq hatırlavlar peyda ola... Şu reklama... onı endi yayınlamaylar... Men onı kene seyir etmege ister edim...)
Bu yerde gruppa kahvaltı etti.
Saba erte olğanından ve aşhaneler daa açılmağanından, biznen beraber ketken oca, stantsiyada er kes içün "ekiben" satın aldı, ve er kes stantsiyanıñ içindeki bankta oturıp, kahvaltını bitirdi.
Ekibenni "deñiz mahsulatı bento" dep adlandırmaq mümkün, o, yerli deñiz mahsulatı ile yapılğan edi ve musafirlerniñ zevqına kelişken "mahsus" bir şey edi... Lâkin, deñiz mahsulatını sevmegen Ryosaku içün, o, pek aç olmağanda iç bir vaqıt aşamaycaq bir aş edi.
Lâkin, onıñ beden küçü ve tüşünce qabiliyeti uyqusızlıqtan endi zayıflaştı... ve o, bundan soñ kelecek zor tarımcılıq ögrenüviniñ meselelerini de köz ögüne aldı... O, burunını tutıp, aş qutusındaki balıqlarnıñ qoqusına közlerini yuvarlasa da, er şeyni aşqa alıp, midesine ketirip oldı.
