Kapittel 62-2
Mens eg gjekk hånd i hand med Lisa... Ryosaku var endå meir forvirra enn då han kom til fødestaden til lærar Yoshiko, endå meir enn då han hadde halde hand med henne.
... Han hadde nettopp snakka med moren til Yoshiko og svore fast på kjærleiken til Mieko.
Og likevel, Ryosaku er atter på ferda med ei jente, ikkje Mieko...
Han var forvirra over denne ironiske situasjonen.
Til skilnad frå Mieko-saken, kan han ikkje rista venstre handa av Lisa, som har kjensler av kjærleik til han...
Ryosaku hata ikkje Lisa.
Faktisk, var ho typen Ryosaku likte.
Lisa er like søt som Mieko, og personlegdomen hennar er rettfram og snill.
Ho var uroleg for Ryosaku, som hadde vorte skild frå Mieko og brukte dagane sine på å vandra åleine.
I tillegg har han ingen grunn til å hata denne attraktive jenta som i løynd har halde fram med å ha kjærleik til han.
Om Lisa hadde sett han før han møtte Mieko, hadde ho kanskje gått hand i hand med Ryosaku langt tidlegare som hans gode "kjærleikspartner".
Det er sant at Lisa såg på med misunning når Ryosaku og Mieko gjekk heim hand i hand, og ville gjera det same, og før ho visste det, vart ho forelskad i Ryosaku sjølv.
Men, som Mieko, må ho ha vore sterk nok til å sjå kjernen i Ryosaku... den sanne "kjærleiken i kjernen", ei stor sjarm.
Men Lisa var enno ung.
Sjølv om ho veit at Miekos eksistens er djupt rotlagd i Ryosakus hjarte, kan ho ikkje undertrykke sine lidenskaplege kjensler for Ryosaku, og ho tenkjer på seg sjølv i staden for Mieko.
... Det var den ærlege oppførselen til Lisa fordi ho fortsatte å vere direkte innforståande om kenslene sine.
Ryosaku er glad og er æra over å bli kjend og elska av ei så søt Lisa, men samstundes er han litt uroleg for kva som skal skje framover.
Ryosaku er glad og er æra over å bli kjend og elska av ei så søt Lisa, men samstundes er han litt uroleg for kva som skal skje framover.
Og med den tanken i sinnet, gjekk han ombord på bussen, der alle andre venta på han.
