Kapittel 124
"Ryosaku-kun"...
Miekos brev byrja ikkje med eit "Unnskyld" som Tokikos, eller eit "Kjære" som Isaos, men i staden byrja det med ein adresse til den personen ho elskar mest.
Og breva, som var skrivne med blå blyant, hadde ikkje lenger nokon "kraft"... det gav intrycket at den fysiske styrken hennar hadde forverra seg til ein viss grad.
"Ryosaku-kun... korleis er det med deg?
Eg er på sykehuset no.
Det er lenge sidan eg har vore på sjukhus, men... styrken min minkar kvar dag, og kroppen min vert trådare.
... Eigentleg er det Ryosaku.
Eg har leukemi... og eg er på veg inn i det heile for tida.
Akkurat no er eg i eit "sterilt rom", gjennomgår kjemoterapi og rehabilitering kvar dag.
Åh... Beklager, dette har endra seg til ei trist historie...
Eg held meg her for i dag.
Nyleg har eg plutseleg følt meg trøytt igjen... Eg er lei for det".
(... Mieko-chan, eg er lei for det. Du er i ein svært vanskelig situasjon, og du gjer dette for meg... Mieko-chan, ikkje trykk deg. Eg skal nok klare det...）
Etter å ha lese så langt, kunne Ryosaku tydeleg forstå kvifor Miekos styrke gjekk ned dag for dag, og ho var i ein så vanskeleg tilstand at ho knapt kunne ta opp pennen sin, men ho tvinga seg til å skriva for han.
