Kapittel 120
Då, på insistering frå Ryoko, opna Ryosaku òg den vesle ringkassa.
Han tok ut to platinarringar.
Då han såg inn i ringane, såg han orda "ISAO" og "TOKIKO" skrivne i det romerske alfabetet.
"Ryoko-san, kva er dette...!?"
"Ryosaku-san, om du ikkje har noko imot, kan du vel opna og lesa dette brevet òg...?"
Ryosaku såg på baksidan av konvolutten han fekk... og det stod "Isao Minegishi", med andre ord, det posthuma namnet på "Mr. Isao. "
(Eg skjønar... Isao-san sitt "Isao" var denne kinesiske teiknet.)
"Hey Ryosaku-san. Dette høyrest kanskje litt sjølvoppfyllande ut, men... kunne du opna brevet og lese det for meg, Ryosaku-san? Eg vil vite kva Isao-san seier til deg til slutt. Eg tenkte det ville vera uhøfleg av meg å lesa det først, så eg heldt brevet ope og venta på at du skulle koma".
"Ja, eg veit det. Eg skjønar".
Ryosaku skar forsiktig av toppen av konvolutten som inneheld brevet med saks han lånte frå Ryoko, og las langsomt høgt brevet til Ryosaku som var inni.
