Kapittel 114
Då Ryosaku kom til K-by-regjeringskontoret, tok han ein djúp andedrag ved inngangen for å roa seg.
(... På Y-byen er det ingen personleg informasjon om Mieko-chan. Sjølvsagt. Uansett kor mykje me kjende kvarandre i tidlegare tid, og uansett kor nære me var og kor mykje me elska kvarandre, for ein tredje person er eg berre ein "framande" for Mieko-chan...)
Men Ryosaku hadde bestemt seg, så han gjekk til personen ved disken på første etasje for å kreve informasjon om Mieko. Han fortalde fyrst den unge mannlege arbeidaren namnet sitt, bøygde seg deretter djupt og spurde i ein langsom, høfleg tone om informasjon om Mieko.
... Men det er det same som i Y-byen.
Ikkje berre det, den mannlege arbeidaren, som såg på Ryosaku som ein "mistankeleg person", såg på han med eit kaldt, mistenkeleg auge og krevde einsidig ikkje berre namnet på Ryosaku, men adressen, telefonnummeret og yrket hans. Han gjekk til og med så langt som å seia at han ville laga ein kopi av førartillatinga til Ryosaku.
Dette gjorde sjølvsagt til og med den milde Ryosaku sint, og han sa berre, "Eg skjønar... Det er bra då", glor han på arbeidaren, gjev ut eit stort sukk, går ut av hallen, og går tilbake til bilen sin som venta på parkeringsplassen.
Ryosaku stengde av døren, lukka augo for eit augeblikk... gav ut eit stort sukk, og motvilleg starta motoren, når... nokon knacka på førarvinduet.
Ryosaku vendte blikket for å sjå ei venleg, godmodig, eldre kvinne som stod der, og som såg på Ryosaku med eit mildt smil.
