Kapittel 112
Lørdag 26. oktober 1991.
Denne dagen fylte Ryosaku 21 år.
Det hadde gått ti år sidan han først møtte Mieko.
Og det hadde gått to år sidan dei såg kvarandre.
Ryosaku hadde bestilt eit bostedskart av K-byen og eit generelt bykart av Saitama-prefektur frå bokhandelen.
Etter å ha planlagt rutta si i detalj på kartet, bestemte han seg for at det første målet hans skulle vera K Rådhus.
I august 1989, like før han blei gjenforent med Mieko, gjekk Ryosaku til sitt heimby rådhuset i Y-byen og spurde om Mieko ved disken.
Uansett kor hardt han prøvde å finna ut kvar Mieko var, greip han etter halmstrå i druknande vatn og gjekk til rådhuset for å få hjelp.
Etter å ha motteke eit bilde av Mieko frå Setsuko Yamada, gjekk han for å vitja henne for andre gongen, men vart varsla for å koma tilbake og fekk ikkje lenger informasjon om korleis han skulle treffa Mieko. Dette var "den siste kampen" for Ryosaku på den tida, som det var, då "Setsu-san-ruta" hans blei avskoren.
Men personlege opplysingar - som "aktuell adresse", "telefonnummer", "aktuell alder", "gift/ungekjøpt", "opplysingar om skilsmisse/omgift", og "opplysingar om død/levande" - blei ikkje gjeve til Ryosaku, som generelt blei rekna som ein framande for Mieko.
Difor, før notatane til Isao var tilgjengelege, hadde det vorte ein ekstremt vanskeleg og utfordrande oppgåve å spora Miekos "spor".
Då Ryosaku tidlegare hadde motteke eit fotografi frå Setsu Yamada, bestemoren til Mieko, hadde han skaffa namnet til Isao og informasjonen om at han var ein arbeidar ved "Hokkaido Beer" i K-byen.
Det var likevel ingen garanti for at familien til Isao budde i ei "firmabolig", og dei kunne ha budd i eit "vanleg hus" som var svært vanskeleg å spore opp.
Han kunne òg ha søkt grundig etter namnet "Isao Minegishi" i K-byen-telefonboka som ein privatdetektiv, men på den tida hadde han ikkje "tans" til å vitja heimane til så mange med same namn.
I tillegg visste Ryosaku ikkje kva for ein kanji... med andre ord, kva for "kinesiske bokstavar" namnet "Isao" var skrive i, ettersom han berre hadde høyrt det muntleg frå Setsu.
I notatet Ryosaku fekk frå Isao var det ikkje namnet eller telefonnummeret hans, berre adressen hans.
Som eit resultat trudde Ryosaku på Isaos ord, "Eg kjem til å ta kontakt med deg når ting har slått seg til", og sende ikkje eit brev til adressen. I staden venta han berre på ein telefonsamtale eller eit brev frå Isao.
I tillegg, før han vitja rådhuset, då Ryosaku fekk fotot og informasjonen, var han enno på tredje året på ungdomsskolen og hadde ikkje nok pengar til tog- eller taxibiljett på eige lommepengar. Dessutan, sjølv om han hadde ein bil som kunne køyrast direkte til den fjerne K-byen, hadde han ikkje førararbevis.
I 1985 hadde han ikkje motet til å fortelja foreldra alt som hadde hendt mellom han og Mieko, og be dei om å følgja han heile vegen til K-byen.
Etter å ha gjort det slutt med dei to kjæreste, Lisa og Rika, og til slutt ha mista den elskede engelen Mieko, var det einaste lyset han hadde att, det dyrebare notatet.
Sjølv om Ryosaku visste at det var nytteløst, bestemte han seg for å gå til rådhuset i K-byen, Saitama-prefektur, for å sjå, høyra og sjå for seg sjølv om Mieko levde eller var død, og for å fullt ut akseptera situasjonen.
