Kapittel 105
"Rika-chan, eg har noko å fortelje deg òg. Vil du ikkje høyra på meg?"
"Kva er det, all alvor?"
"Eg snakka faktisk med desse jentene før", "om dei"...
Ryosaku fortalde "den nye informasjonen" han hadde fortalt Rika om, då han hadde invitert henne til rommet sitt den dagen K Grunnleg skule vart rivne.
"Hmm... "
Rika sukka, foldte armane, og fall i ei lang stilte.
Ein ubeskriveleg tung atmosfære sveiv gjennom laboratoriet.
"Hey, Ryosaku-kun. Eg lurar på om eg var ein trist klovn. Ein klovn som gjer narr av seg sjølv framfor andre. Å, for ein dåre".
"... Det er ikkje sant, Rika. Eg tenkjer på deg som ein viktig person. På den tida, ja, jamvel no for tida".
"Ryosaku-kun"...
"Det er sant, mine ærlege kjensler mot Mieko-chan er akkurat som eg sa til deg. Men, Rika-chan, eg vil ikkje at Lisa-chan, som er i Hokkaido, og Rika-chan, skal verta ulykkelege. De støtta meg begge to, og de oppfordra meg alltid og hjelpte meg. Eg kan ikkje uttrykke takksemda mi med ord. Eg har så mange minner om dykk at eg ikkje kunne skriva dei ned sjølv om eg skreiv ein million sider i ein notisblokk. Men... det er nettopp fordi de to er like, at eg ikkje vil at du skal koma på eit tap lengre. Eg kunne ikkje gjera noko slikt lenger. Ikkje fortelje dei om Mieko-chan, bedra dei, og få dei til å tolerere meg for alltid".
"Ryosaku-kun"...
"Veit du kva, Rika-chan, dette er det eg tenkjer på. Mieko-chan, Lisa-chan og Rika-chan var alle "englar" som kom ned på skuldra mine når eg hadde vondt. Men, Rika-chan. Det er berre ein engel eg kan elske. Eg elskar Rika. Men... det er berre ein engel som vil vere med meg til det siste. Til slutt måtte eg velja "ein". Og det var..."
"For deg, Ryosaku-kun, var det Mieko-chan. Eg er lei for det, Ryosaku-kun. Eg kunne ikkje gjort noko slikt heller. Eg visste det. Og eg kom for å sjå deg, Ryosaku-kun. "
"Rika-chan"...
"Sanninga er at, Ryosaku-kun. Eg la på ein leik".
"Er det skodespelar?"
"Det er sant. Eg... gjekk på festar med vilje. Eg har alltid ynskt å vite om du er ein kjær kjær kjær menneske, eller om du er ein nerd, ein som kan lura både meg og Lisa, og fortelje oss alle slags løgner og flotte ord, og levde livet ditt med å vere utro, Eg har alltid ynskt å vite kven av dei to du er."
"Ryosaku-kun. Eg ville vite kva du verkeleg tenkte. Om du vil fortelje meg sanninga, kenslene dine, ærleg, i det siste øyeblikket, utan å gjemme noko. "
"......"
"Og no... Ryosaku-kun har fortalt meg alt om kenslene dine på ein ærleg måte. Ikke noko løgner eller bedrag. Og sjølvsagt, til Lisa-chan òg".
"Rika-chan... "
"Ryosaku-kun er ein så snill person... Eg veit det er litt seint å seie dette, men eg er verkeleg rørd. Du er ein vakker person som verkeleg bryr deg om andre... Sjølv om eg ikkje blei vald ut av Ryosaku-kun til slutt, og ikkje blei kjæresten din til slutt... Eg er stolt av meg sjølv. Fordi du viste så stor kjærleik til meg... Og du har alltid vore så snill mot meg og teke vare på meg. Det er den ultimate gleda for ei kvinne. Eg er seriøs".
"...."
"Ryosaku-kun, lukta di har endra seg... Eg merka det med ein gong då eg kom nærare deg. Det er så deilig, og likevel er det trist, som ei søt og sur kirsebærduft. Kan det vera duften frå Mieko?"
"Det er rett, Rika-chan. Det er heilt sant. "Hey, Rika-chan, kvifor går me ikkje ein tur der... berre vi to".
"Ja. "
