Kapittel 97
Seint på kvelden...
Ryosaku vaknar brått opp, og føler at han må urinere, og finn Lisa som sover med kroppen halvt omfavnen han, og puster mildt og søtt i søvnen.
(Dette er eit lite problem, Lisa-chan... du er ein så klyftig jente.)
Ryosaku løyste forsiktig høgre armen til Lisa, som hadde vore sveipen rundt kroppen hans, så han ikkje skulle vekka henne, og strøk forsiktig håret hennar.
... Då han kom heim frå badet, høyrde han nokon mutla for seg sjølv i rommet.
Han heldt forsiktig øyret mot døra og høyrde etter røystar som kom frå innsida... og det såg ut som om Lisa snakka i søvne.
Ryosaku gjekk stille inn i rommet og høyrde Lisa venda seg i søvnen og ropa på han.
"Hmmm... Eg veit ikkje. Ryo-chan, det er ikkje sant. Ryo...chan... Ryo...chan... "
Ryosaku tenkte at han ikkje skulle vekka henne no og forstyrra søvnen til Lisa.
Som han har Lisa òg ein "arbeidsplass" som heiter skule i morgon.
Om han skulle vekka henne og byrja å prate med henne, kunne det påverka dei begge sine "arbeid" i løpet av dagen.
Ryosaku såg på Lisa ei stund, og planla å gå til sengs med henne igjen når ho hadde roast ned.
"Mmmmm, Ryo-chan. Ryo-chan... du luktar godt. Men, Ryo-chan... Eg kan lukta Mieko-chan... "
Ryosaku var overraska.
Han hadde aldri venta at Lisa skulle nemna Mieko i søvnen.
（"Lisa-chan, eg har eit problem. "Mieko-chan sin lukt"...? Nei, det er ikkje mogleg!）
Som om han nettopp hadde kom i hug noko, sette Ryosaku hastigt nesen sin nær kroppen til Lisa.
... Til Ryosakus overrasking gav Lisa ut ei forfriskande, reint lukt, som frisk grønt!
Fram til no hadde Mieko og Rika sagt til Ryosaku at lukta som "frisk grønt" kom frå kroppen hans.
Rika meinte til og med at grunnen til at Ryosaku ikkje la merke til "duften" som kom frå kroppen til Lisa var fordi Lisa og Ryosaku hadde den same lukta.
I søvnen sin snakka Lisa om Miekos "duft"...
Og det faktum at Ryosaku la merke til "duften" til Lisa, tyder at...!
"Nei, nei! Mieko-chan, gå bort! Hald deg unna Ryo-chan, takk skal du ha".
Brått tok Lisa til å snurra og snurra seg voldsamt i søvnen.
"... Lisa-chan! Lisa-chan, kva er det som er galt? Er du okay?"
Ryosaku klarte ikkje lenger å sjå på Lisa i stillskap, så han riste henne sterkt og massera ryggen hennar fleire gonger.
"Ryo-chan, det er ikkje sant. God morgon. Kva er det som er galt?"
"Det handlar ikkje om kva som er galt. Lisa-chan, eg har ei kjensle av deg. Du hadde eit veldig vondt mareritt. Du sveip gjennom svette".
"Kva er timen no... Ryo-chan? Kvifor kallar du meg ikkje Ryo-chan?"
"Klokka er 3 om morgonen. Lisa-chan, du treng å bytte. Du blir forkjøla om du held fram med dette... "
"Åh, du har rett... Eg tek med nokre klede å bytte på. Når eg har dei, skiftar eg om her... Ryo-chan, hjelp meg, okay?"
"Ok, okej. Det er den eg er. Eg hjelper deg, så lat oss bytte. Ta hit dei nye underklæda og pyjamasane dine".
"Okej, det er ikkje sant. Då blir eg naken igjen. "Ryo-chan, er du heilhjarta på brystet mitt igjen?"
"Åh, lat det vera. Er du verkeleg i ferd med å bli sjuk?"
"Åh, ja! Det er ikkje sant. Då kjem eg med den. Ventar på ein liten stund".
Med det gav Lisa Ryosaku eit lett kyss på leppene og gjekk til skapet på rommet sitt for å få klede på seg.
(No tenkjer eg på det, det er lenge sidan eg sist kyssa Lisa-chan... "Første kysset mitt" var ikkje med Mieko-chan, det var med Lisa-chan...)
