அத்தியாயம் 5
இதற்கிடையில், ரியோசாகுவை "பீயிங் பாய்" என்ற புனைப்பெயரால் அழைத்த பெண் வகுப்பு தோழர்களிடையே ஒரு குழந்தை தோன்றியது.
அந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் "புனைப்பெயர்" வகுப்பில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
வகுப்பின்போது அவர் அடிக்கடி கழிப்பறைக்குச் செல்வது சமீபத்தில் அதிகரித்துள்ளதே இதற்குக் காரணம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
நிச்சயமாக, யாரும் அவரை நேரில் அழைத்ததில்லை, ஆனால் அவர் ஒரு இளைய வகுப்பு மாணவர் மூலம் ரியோசாகுவை அறிந்தார்.
・・・ திரு. தகாடா, நீங்கள் "பின்னிங் பாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.
ஷிகேஹரு ஒயாமா என்ற சிறுவன் தான் அவருக்கு இதை கற்றுக் கொடுத்தான்.
ரியோசாகு அடிக்கடி கழிவறைக்கு செல்வதை ஓயாமா தனது வகுப்பு ஆசிரியரிடமிருந்து அறிந்திருந்தார்.
உண்மையில், ஓயாமா பையனுக்கும் சிறுநீர் கழிப்பதில் பிரச்சினைகள் இருந்தன.
சிறுவயதிலிருந்தே, அவர் அடிக்கடி சிறுநீர் கழிப்பார்.
ஓயாமாவுக்கு ரியோசாகு போன்ற அசாதாரணமான அதிக எண்ணிக்கையிலான முறைகள் இல்லை, ஆனால் அவர் சிறுநீர்ப்பை சுரப்பி மற்றும் சிறுநீர் பாதையின் தசைகளில் பலவீனமாக பிறந்ததால், சிறுநீர் கழிக்க ஆசைப்பட்டாலும் கூட, அவர் கழிப்பறைக்குச் செல்ல சரியான நேரத்தில் வர முடியவில்லை. அவர் அதை செய்வார் என்று ஒரு பிரச்சனை இருந்தது.
ரியோசாகுவுக்கு வகுப்பறையின் கடைசி மூலையில் ஒரு சிறப்பு இருக்கை வழங்கப்பட்டதைப் போலவே, ஓயாமாவுக்கும் அவரது சொந்த வகுப்பறையில் ஒரு சிறப்பு இருக்கை வழங்கப்பட்டது.
ஓயாமாவின் வகுப்பறை ஆசிரியர், உங்களைப் போன்ற ஒரு மூத்த மாணவர் சிறுநீர் கழிப்பதைப் பற்றி கவலைப்படுவதாகக் கூறினார், எனவே அவர் அதைப் பற்றி அதிகம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.
ரியோசாகு இந்த "நண்பருக்கு" மதிப்புமிக்க தகவலை வழங்கியதற்காக நேர்மையுடன் நன்றி தெரிவித்தார்.
ரியோசாகுவைப் போலவே ஓயாமாவும் வகுப்பில் ஒரு தனிமையான நபராக இருந்தார், அவருக்கு ஒரு நண்பர் கூட இல்லை என்பது ஒரு பொதுவான பெயரிடலாக இருந்தது, ஆனால் இது இருவருக்கும் இடையே ஆழமான உறவுக்கு வழிவகுக்கவில்லை.
ஓயாமா பெரும்பாலான இடைவேளை நேரங்களை பள்ளியின் முற்றத்தின் ஒரு மூலையில் தனியாகக் கழித்தார்.
ஒரு பழைய மனிதன் போன்ற...
ரியோசாகுவின் நூலகத்திற்கும் அவர் செல்லத் தொடங்கினார்.
இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் கண்களைப் பார்த்தபோது, இருவரும் லேசாக குனிந்தனர். . . அதுதான் அவர்கள் கொண்டிருந்த உறவு.
ரியோசாகு, ஓயாமா இருவரும் ஒரே மேஜையில் அமர்ந்திருக்கவில்லை.
ஒருவருக்கொருவர் இருப்பதை ஒப்புக் கொண்டு மதித்தாலும், அவர்கள் மற்றவரின் "உலகில்" ஈடுபடாமல் கவனமாக இருந்தனர்.
