அத்தியாயம் 3
ரியோசாகு அடிக்கடி கழிப்பறைக்குச் சென்ற சிறுவன்.
இது அவரது உடலமைப்பின் காரணமாகவோ அல்லது அவர் ஒரு மருத்துவரைப் பார்க்காததால் அவருக்கு சிறுநீரகப் பிரச்னை இல்லை என்பதாலோ எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் அவர் நிறைய சிறுநீர் கழித்த ஒரு குழந்தை.
வகுப்பில் கூட, அவர் எப்போதும் கழிப்பறைக்கு ஒரு முறையாவது செல்கிறார். ஆரம்பத்தில், வகுப்பு ஆசிரியர் குழப்பமடைந்து எரிச்சலடைந்தார், ஆனால் இறுதியில் ரியோசாகுவைப் புரிந்துகொண்டு தனது வகுப்பு தோழர்களிடம், "அதுதான் உடல். எல்லோரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்".
ரியோசாகுவின் இருக்கையை வகுப்பறையின் பின்புறம், நுழைவாயிலில் உள்ள உருட்டக்கூடிய கதவுக்கு அருகில் ஒரு சிறப்பு இருக்கைக்கு மாற்றினார்.
இதன் மூலம், சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வை அவர் உணரும்போது, வகுப்புக்கு இடையூறு ஏற்படாமல் அமைதியாக கழிப்பறைக்குச் செல்ல முடிந்தது.
இருக்கை மாற்றப்பட்டாலும், அவரது இருக்கை மட்டுமே அந்த நிலையில் இருந்தது.
வகுப்பறை ஆசிரியரின் பதிலில் வசதியாக உணராதவர்கள் ஏராளமானோர் இருந்தனர்.
வகுப்பில், ரியோசாகு சற்று வித்தியாசமான முறையில் பேசுவதையும் செய்வதையும் காட்டினார், "எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும்! மறுபுறம், அடிக்கடி சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையால் வகுப்பு இடைநிறுத்தப்பட்ட போதிலும், ஆசிரியர் புரிந்துகொள்ளும் தன்மையைக் காட்டியதற்கு எதிராக அது ஒரு வெறுப்பாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
இருப்பினும், அவருக்கு எதிராக "கொடுமைப்படுத்துதல்" அல்லது "துன்புறுத்தல்" எதுவும் இல்லை.
அவருக்கு ஒரு ஆரா போன்ற ஒன்று உள்ளது, அது அவரை அவ்வாறு செய்ய விடாது, அது அவர் "என்னைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்" என்ற அழுத்தத்தை உணர்ந்ததால் இருக்கலாம், வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், "கோல்கோ 13".
ரியோசாகு தனது நான்காவது ஆண்டில் அபாகஸ் க்ராம் ஸ்கூலுக்குள் நுழையும்போது, அவரது வார்த்தைகளும் செயல்களும் மிகவும் வெளிப்படையாக இருக்கும்.
ஒரு குறிப்பிட்ட காரணமின்றி, அவர் ஒரு மந்தமான, பரிந்துரைக்கும் மனப்பான்மையைக் கொண்டிருக்கிறார்.
தன்னை எல்லோரும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதை அவர் முழுமையாக அறிந்திருந்தார், ஆனால் அவரது இதயத்தின் ஆழத்தில் மறைந்திருந்த அவரது உண்மையான உணர்வுகள், "யாரோ ஒருவர் என்னை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்", ஒரு வளைந்த வடிவத்தில் வெளிவந்திருக்கலாம்.
இதனால், ரயோசாகு தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களிடமிருந்து மேலும் மேலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்.
சிறுவர்களோ, சிறுமிகளோ அவரைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை.
