Ĉapitro 3
Post du jaroj, ni iĝis plenkreskuloj, sed mia pasio estis ankoraŭ tre forta.
Disvastiĝis onidiroj, ke Emil sukcesis liberigi Sloe Emperor Moth de ĝia krisalo.
Hodiaŭ, se mi aŭdus, ke mia konato heredis milionon da markoj, aŭ ke perdita libro de la historiisto Livio estis trovita, mi ne estus tiel ekscitita, kiel tiam.
Neniu el ni ankoraŭ kaptis Sloe Emperor Moth.
Mi vidis ĝin nur en bildoj el mia malnova libro pri papilioj.
El ĉiuj papilioj, kies nomojn mi konis, sed ankoraŭ ne havis en mia skatolo, mi deziris neniun pli fervore ol la Sloe Emperor Moth.
Mi ne povas nombri la fojojn, kiam mi rigardis tiun bildon en la libro.
Iu amiko diris al mi:
"Kiam ajn birdoj aŭ aliaj predantoj provas ataki tiun brunan papilion, dum ĝi ripozas sur arbotrunko aŭ ŝtono, la papilio simple disvolvas siajn malhelajn antaŭajn flugilojn, malkaŝante siajn belajn malantaŭajn flugilojn, kun siaj grandaj, brilaj makuloj, kiuj donas al ĝi tian strangan kaj neatenditan aspekton, ke la birdoj fortimigatas kaj ĉesas provi".
